+ Rutledge +

2วันผ่านไปอย่างรวดเร็ว เหนื่อยมากแต่ก็สนุก

เริ่มจากวันเสาร์ก่อนละกัน

ตื่นตั้งแต่7โมงครึ่ง ไปถึงมหาลัยตอน9โมงกว่าๆ
เพื่อนนั่งทำข้าวมันไก่กันอยู่ตรงซุ้ม ทำเก่งมากอะ
เป็นผู้ชายแท้ๆ ผู้หญิงอย่างเราได้แต่ยืนดู(เพราะมันไม่ยอมให้แตะ ฮ่า)
อีกอย่างเราถนัดทำขนมมากกว่าทำกับข้าวอะ (กลัวมีด...)

พอ9โมงครึ่งเพื่อนเราก็โทรหาอ.โคโนะ ทำไมอ.ยังไม่มาซักที
แต่ปรากฏว่าเจ๊เค้าอยู่ที่ห้องตั้งแต่7โมงแล้ว พวกเด็กๆไม่เห็นเค้าเอง - -"

แล้วก็ไปรับคนญี่ปุ่นที่รถไฟใต้ดินห้วยขวาง
ได้รถตู้มาจริงๆละ โชคดีมาก รถหรู เบาะนุ่ม~
ทำไมรถที่ไปรับไปส่งเด็กไม่ค่อยจะมีรถตู้หรูๆเลยนะ มีแต่เก่าๆ
รถที่เอาไปก็รถตู้ แล้วก็ให้เพื่อนขับรถไปเผื่ออีกคัน เผื่อรถตู้นั่งไม่พอ

ไปถึง10โมง
คนญี่ปุ่นยังไม่มาซักคน..

แต่ละท่านนี่เลทกันมากมายเลย
(พอจะเข้าใจว่าการจราจรของไทยมันก็...)
ระหว่างรอนี่เราก็ตื่นเต้นมากๆ
ถ้าเค้ามาแล้วเราจะพูดอะไร เราจะพูดออกไหมเนี่ย ตื่นเต้นๆ

ซักพักสาวสองนางก็เดินมา
ใช่คนญี่ปุ่นแน่ๆ....ขาวอย่างนั้น ท่าทางยังงั้น
เรากะเพื่อนก็เข้าไปถาม เค้าชื่อไอ กับ ฮิโรโกะ
น่ารักมากๆๆๆ นิสัยดีมาก
และที่สคัญ
พูดไทยเก่งมาก!

ตอนแรกก็ไม่รู้กันหรอก นึกว่าพูดได้นิดหน่อย
เพื่อนเราที่ขับรถมา ก็กระซิบเรากะเพื่อนว่า
เป็นพี่น้องกันรึเปล่านะ หน้าคล้ายกันจัง
ไอจังตอบมาทันทีว่า
"เปล่าค่ะ เป็นเพื่อนกันค่ะ อยู่มหาวิทยาลัยเดียวกัน"
โอะ O_O'
อึ้งเลย
พูดอะไรไป เค้าตอบได้หมด ฟังออกหมด
เค้าบอกว่า เรียนเอกไทยที่ญี่ปุ่น นี่เค้ามาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนอยู่ที่เกษตรศาสตร์
มาไทยได้4เดือน เดี๋ยวจะกลับเดือนกันยา
เก่งอ่ะ เราว่าภาษาไทยน่ะยากจะตาย

ซักพักอ.โคโนะก็โทรมาหาเพื่อนเรา
มีอีกคบอกว่า มารอนานมากแล้ว ทำไมกลุ่มพวกเรายังไม่ไปรับซักที
หา....
ก็เราดักรอตรงทางออกทางที่สามตามที่อ.สั่งเลยล่ะ
ถ้ามาทางรถไฟใต้ดินก็ต้องเห็นพวกเราแน่ๆ
เขารอข้างบนสุดเอง ตรงทางออกจากสถานีเลย ก็เลยไม่เห็นพวกเรา
เพื่อนเราเป็นคนขึ้นไปหา โดนว่าเลย แล้วก็พูดจาห้วนๆด้วย
เค้าอายุมากแล้วน่ะ ขั้นคุณลุงแล้วมั้ง
เคยโฆษณาขนมโอเซ่นด้วย
เราเห็นเค้น้าบึ้งๆอ่ะนะ เห็นท่าไม่ดีก็เลยไปพูดๆ แล้วก็ไปแนะนำตัว
แต่เค้าก็เหมือนไม่ได้สนใจเลยอ่ะ เราแนะนำตัวแล้วก็เมินๆไงไม่รู้
ไอจังกับฮิโรโกะจังก็ดูท่าทางกลัวๆ
ก็เลยรู้สึกว่า.... งานมันจะเริ่มกร่อยหรือเปล่าเนี่ย.......
อ.โคโนะโทรมาอีกละ บอกว่าให้พา2คนนี้ไปม.ก่อนเลย
เพื่อนเราก็เลยขับรถกลับไปก่อน

แล้วก็รออีกนานมาก
กว่าจะมากัน กินเวลาไปเยอะอะ
คราวนี้มาเป็นกลุ่ม
ตอนแรกไม่รู้เลยนะว่าเป็นคนญี่ปุ่น
เพราะทั้งหน้าตาและการแต่งตัว เหมือนคนไทยมาก!!!
แบบว่าแต่งตัวแล้วก็เหมือนวัยรุ่นไทยที่เดินตามสยาม ยังงั้นเลยอะ
แต่ว่าจำโทโมมิจังได้ (เป็นคนเดียวที่ไม่ได้แต่งตัวแบบนั้น)
โทโมมิเป็นเพื่อนของอ.โคโนะ เคยเจอเค้ามากับอ.ในงานการ์ตูน
เค้าจำเราได้ด้วย พอเจอหน้าเราก็พูดเลยว่า ไม่เจอกันนานนะ~
โทโมมิจังใจดีอ่ะ แถมไม่ถือตัวด้วย น่ารักๆ

ซักครู่ก็มีผู้หญิงตัวเล็กๆมา ตัวขาวมาก เราเดาว่าน่าจะคนญี่ปุ่น
แต่เห็นท่าทางเค้าเฉยมากๆ เลยคิดว่า..จะใช่เรอะ
เค้าก็เดินๆมาตรงที่พวกโทโมมิอยู่ ราก็เลเข้าไปคุย คนนี้ชื่อริกะ
ตอนแรกเหมือนโดนกันจากกลุ่ม
คือกลุ่มเจ๊แต่งตัวเค้าก็จะคุยกันเอง3คน (โทโมมิไปไหนไม่รู้)
ริกะก็ยืนอยู่เฉยๆ
ตอนนี้พวกเราก็ได้แต่รอคนสุดท้าย คือริเอะ ที่เลทมหาเลท
ปล่อยให้คนญี่ปุ่นเค้าคุยกันเอง ^^'

แต่ทว่า ริเอะ เธอเลทมากๆๆๆๆ
ในที่สุด โทโมมิจังคงจะทนไม่ไหว เลยบอกว่าเค้าจะรอเอง
แล้วให้พวกเรา ไปส่งคนอื่นก่อน ตัวเค้าจะนั่งแท็กซี่ตามไปทีหลัง
โทโมมิจังใจดีจังเลยง่ะ ตอนแรกเราก็ห่วงเค้า
แต่เค้าบอกว่า เคยไปแล้ว ไม่ต้องห่วงๆ พาคนอื่นไปก่อนเถอะ
ก็เลยพาคนอื่นไปก่อนละกัน

เจ๊แต่งตัวยังคงคุยกันเองต่อไป
เรากะเพื่อนเลยไปคุยกับริกะ
ไปๆมาๆ เลยรู้ว่าริกะเป็นอาจารย์สอนที่ม.รังสิด
อึ้ง เพราะดูเค้าเด็กๆนะ แถมตัวก็เล็ก
เค้าก็บอกว่า คุยกับเค้าเหมือนเดิมก็ได้ ไม่ต้องใช้รูปยกย่องอะไรหรอก
(ถึงไม่บอก หนูก็ไม่ชินกับรูปเคโงะอยู่แล้วล่ะค่ะอ. = ='')

พอถึงม.ก็พาเค้าเข้าห้องเตรียมตัว
แล้วพวกเราผู้ช่วยก็นั่งรอจนกว่าจะถึงรอบที่พวกเราต้องเข้าร่วมสังสรรค์
ระหว่างนี้ก็ รอไป ดูแลแขกไป พวกผู้ชายมาถึงกันก่อนแล้ว (มากันเอง)
ไม่มีหนุ่มๆเลยอะ มีแต่วัยกลางคน -3-
อีกซักพักใหญ่ๆ ริเอะก็มา
เนื่องจากมาสาย(มาก) ก็เลยทำให้เริ่มงานช้ากว่าที่ควรจะเป็น
(จริงๆเด็กไทยก็สายล่ะนะ ทำเอาอ.โมโหเลยละ)
แต่ก็ไปด้วยดีละนะ
คุณลุงโอเซ่นก็ท่าทางจะอารมณ์ดีแล้ว
รวมคนญี่ปุ่นที่มาทั้งหมด 12คน

ตอนเที่ยงก็มาเตรียมอาหารกัน
ข้าวมันไก่ น่ากินมาก
พอคนญี่ปุ่นกินนะ
พูดแต่คำว่า อร่อย! สุดยอด! ทั้งนั้นเลย
ทุกคนชอบข้าวมันไก่ที่เพื่อนเราทำมากๆ
เพื่อนเรากลายเป็นขวัญใจสาวๆไปซะแล้ว
สาวๆตามมาขอสูตรทำข้าวมันไก่กันใหญ่เลย
เติมกันหลายจานเลยละ

แล้วก็ถึงตากลุ่มเราเข้าร่วมกิจกรรม
อ.จับกลุ่มให้เรา เราได้คู่กับเล็กล่ะ
เพื่อนร่วมกลุ่มเราอีกคนไม่มา ทั้งๆที่ลงชื่อไว้ว่าจะมา ทำเอาอ.หัวเสียเลย
เพราะว่าคนญี่ปุ่นนี่ค่อนข้างจะเคร่งนะ กับการเข้าร่วมงาน
คือเค้าจะจัดที่นั่งและกลุ่มไว้ให้พอดีกับรายชื่อไง
ถ้าลงชื่อแล้วไม่มา มันจะเสียมารยาทน่ะ
ไม่มากันหลายคนเลย แต่งานก็เริ่มทั้งๆที่คนโล่งๆอย่างงั้นแหละ

คนญี่ปุ่นที่มาคุยกับกลุ่มเรา คนแรกชื่อทากายูกิ มาเรียนภาษาไทยที่นี่
เค้าบอกเราว่า
ร้ไหมว่าทรายหน้าเหมือนคนญี่ปุ่นมาก
ถ้าไปอยู่ญี่ปุ่นแล้วพูดภาษาญี่ปุ่นแบบนี้นะ
เชื่อไหมว่าคนญี่ปุ่นแยกไม่ออกหรอก
อุ... จริงอะ = =;
แล้วก็ย้ำมากเลยว่าเหมือนมากๆ เป็นคนไทยแน่เหรอ (แน่สิค้า)
ทากายูกิพูดเก่งมากอะ
เราว่าเราจะถามเค้าเรื่องญี่ปุ่นนะ
แต่กลายมาเป็นเค้าถามเรากับเพื่อนในเรื่องจิปาถะซะงั้นเลย
แล้วก็หมดเวลา กลายเป็นคนใหม่เวียนมาที่โต๊ะเราแทน

คราวนี้เป็นโทโมมิ~~~ XD
เรากับเล็กดีใจมากเพราะว่ารู้จักกันหมด
แต่เพราะรู้จักกันนี่แหละเลยทำให้ไม่ค่อยมีเรื่องจะคุย
แต่ก็สรรหามาคุยจนได้ละนะ
ขอย้ำว่าโทโมมิใจดีมากๆ
เค้าบอกว่าสปีดและสำเนียงของเราดีมาก เหมือนคนญี่ปุ่นเลย
จริงอะ เราว่าเราค่อนข้างจะขี้อาย(?)นะ
คิดเรื่องพูดไม่ค่อยออกด้วย ไวยากรณ์ก็มั่วๆ

คุยไปคุยมาก็หมดเวลา
ทำเอาโทโมมิบ่นใหญ่เลยว่าเวลาน้อยๆ
เวลาที่เหลืออ.โคโนะก็ให้ถ่ายรูป แลกอีเมล์
เราก็ไปขอ ทากายูกิ โทโมมิ ไอจัง ฮิโรโกะจัง อ.ริกะ
เอาแค่คนที่รู้จักล่ะนะ
เสียดายที่ไม่เอากล้องไป
เลยว่าจะขอตบจากกล้อง(มือถือ)ของเล็ก

พอเลิกกงานก็ไปส่งคนญี่ปุ่น
ทุกคนน่ารักมากๆ ชอบ

พองานเลิก
อ.โคโนะจะให้เพื่อนเราคิดเงินค่ารถกับค่าอาหาร
ค่ารถตู้900 ค่าอาหาร1300
แต่เพื่อนเราจะไม่ยอมให้อ.จ่ายเพราะอยากช่วยจริงๆ
อ.ไม่ยอมท่าเดียว ดิ้นๆเหมือนเด็กๆเลย น่ารัก~
สุดท้ายเลยต้องใช้ไม้เด็ด ถ้าไม่ยอมให้จ่าย จะให้Fนะ
เพื่อนเราก็เลยยอมเก็บเค้าแค่ค่ารถ กับค่าชา (รวม1100บาท)
แล้วอ.โคโนะก็ขอบคุณพวกเราใหญ่เลย
บอกว่าถ้าไม่ได้เรากับเพื่อน เค้าแย่แน่ๆ
วันนถึงจะเหนื่อยแต่ก็สนุกมากๆ

+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:

วันอาทิตย์

วันนี้แข่งคันจิ
แต่เนื่องจาก เมื่อวานช่วยอ.โคโนะทั้งวัน
กลับไปบ้านก็เลย นอน..... นอน นอน
เพราะเพลียมากๆ ฮือ
ไม่ได้ทวนบทเรียนเลย ก้เลย..เออ ช่างมันๆๆๆๆ
เราไปแค่ร่วมสนุกก็พอ

พี่เติ้ลเป็นคนจับฉลากเลือกสาย
(ดูเหมือนว่าจะโดนบังคับเลือกมากกว่าเพราะเหลือกระดาษแผ่นสุดท้าย)
ก็ได้สายC
หอการค้า - ลาดกระบัง - รังสิต

เจออ.ริกะ ก็บอกเค้าว่า หนูต้องแข่งกับมหาลัยของอ.ด้วยล่ะ
อ.ก็หัวเราะแหะๆ แต่ก็ให้พยายามกันทั้งคู่
พออ.โคโนะรู้ว่าเจอกับเพื่อนตัวเอง ก็ตกใจเหมือนกัน

การแข่งก็จะเป็น
เค้าจะให้ส่วนประกอบของคันจิมา
แล้วให้เขียนเป็นตัวคันจิโดยใช้ส่วนประกอบนั้น
(ต้องมีความหมายด้วยนะ)

ผ่านไป2ทีม ผู้ชนะคือ จุฬา ธรรมศาสตร์
ตาทีมเราละ สายC

แข่งรอบแรก
ได้ส่วนประกอบของพวกน้ำอะ (ดูเอาเองนะว่าได้ส่วนไหน)
泳 湖 海 江 沢 洋 活 浅 深
ทีมเราเขียนได้ทั้งหมด13คำ ตอนนี้นำอยู่

ต่อมาได้ส่วนประกอบของ 行 (เส้นหน้าสุด)
ตาย ตายแน่ นึกไม่ออกกันเลย
ก็เขียนๆไป มี
役 径 往 後 待
ได้7ตัว น้อยมาก
เราเขียนมั่วด้วย เพราะคิดไม่ออก
พิธีกรเข้ามาถาม อะไรคะเนี่ย...
แล้วก็ปสัมภาษณ์อ.โคโนะ อ.โคโนะน่ารักมากๆ บอกว่า
เกิดมาก็เพิ่งจะเคยเห็นเหมือนกัน คันจิตัวนี้
แต่ถ้าจะพิจารณาให้เป็นคันจิตัวใหม่ในดิคญี่ปุ่นก็จะดีใจมากเลยค่ะ
กร๊าก อ.น่ารัก

รวมคะแนนออกมาได้20 ม.รังสิตได้19 ลาดกระบังได้16มั้ง
เฉือนกับม.รังสิตแค่1คะแนน หวุดหวิดมาก

ก็เป็นอันสรุปว่า ตัวแทนจากทั้ง4สายก็มี
จุฬา ธรรมศาสตร์ เกษตรศาสตร์ หอการค้า
..หอการค้า..หลุดมาแจมได้ไงนี่ 555

จากนั้นก็ปล่อยพัก
เราก็เดินดูงาน
เจอทีขายหนังสือมือ2 เล่มละ20!
ตอนแรกไม่สน คงไม่มีหนังสือที่ชอบ
ปรากฏว่า สายตาเหลือบไปเห็น..
Angelique Anthology
เยอะมากๆๆๆๆ
เลยคว้ามา5เล่ม จ่ายไป 100 คุ้มสุดๆ~

ต่อไปก็แข่งคันจิรอบ2
ยากมาก....
เราเจอเกษตรศาสตร์อ่ะ
กฏมีอยู่ว่า เค้าจะให้คันจิมาคำนึง
แล้วก็ให้เราเติมอีกคำลงไปให้ได้ความหมาย
เราได้ตัว 食.......
......................คิดออกแค่ไม่กี่ตัว (ผลของการไม่เตรียมตัว...ดูสิ..)
ทีมเราก็เลยใช้วิธี makeเองสดๆ!!
เช่น 食様 食険 食院
พิธีกรเดินมาถาม.. นี่อะไรคะ
เพื่อนร่วมทีม - อ๋อ 食様 คือ เคารพก็เลยเรียกเป็นซามะ แบบเจ้าแม่โพสพไง
(เกี่ยวกันไหมเนี่ย)
ฮากันทั้งห้อง 5555
และแล้วหอการค้าก็ได้ชื่อว่าเป็นม.ที่มีความคิดสร้างสรรค์ เด็กแนว =[]=

คำต่อมาคือ 不
เหงื่อตกกันถ้วนหน้า เพราะเก็งไว้แต่ดันลืมตอนแข่ง...
คิดเองอีกแล้ว 5555
不手 - มือด้วนค่ะ
不百 - ไม่ครบร้อย ไม่เต็มบาทครับ
ก๊าก ฮาทั้งห้องอีกแร้วววว T T

ผลการแข่งขันน่ะเหรอ ไม่ต้องให้บอกก็รู้มั้ง...
แต่อ.โคโนะก็บอกว่า ได้เท่านี้ก็โอเคแล้วล่ะ ทุกคนพยายามกันดีมาก
แล้วก็เป็นม.ที่เฮฮาที่สุดในงานด้วย (ตัวโจ๊กน่ะสิ....=w=')

แชมป์ก็คือม.เกษตรศาสตร์ หลังจากที่แข่งกับจุฬาฯอย่างสูสี
คนแข่งอยู่ปี4แล้วอะ มิน่า เก่งจังเลย
ทีมเรา มีเรากะเพื่อนอยู่ปี2แล้วก็รุ่นพี่อีกคนอยู่ปี3
รู้สึกว่าปี2จะเด็กสุดในการแข่งเลย = =;

แต่ก็รู้สึกว่าคำถามแชมป์บางข้อจะง่ายไปนะ
อย่างเช่น ลำดับการเขียนตัว 石 右 左 เขียนยังไง - -"
แล้วก็คำอ่านของตัว 薔薇
แต่คำถามรอบสุดท้ายก็ยากใช้ได้ ให้ต่อจิ๊กซอว์

แต่ถึงจะแพ้เราก็ไม่เสียใจเท่าไหร่นะ
เก็บเป็นประสบการณ์น่ะ มาได้ถึงตรงนี้ก็โอเคแล้วล่ะ
ท่าทางอ.โคโนะก็ดีใจมากเลย
(ตอนแรกนึกว่าจะตกรอบแรกซะแล้ว ^^'')

แต่เห็นเค้าว่าจะแจกหนังสือคันจิให้กับผู้เข้าแข่งทุกคน
ไม่เห็นจะแจกเลย..............
ต้องให้ทวง พอทวงก็บอกว่า พิมพ์ไม่ทัน เดี๋ยวส่งไปให้ที่ม.นะคะ
อะ..... งั้นจะรอ..

ก็เป็นอีกวันนึงที่สนุกมากๆเลยล่ะ

แต่ตั้งแต่พรุ่งนี้เนี่ยสิ

สอบ!!!

อ๊ากกกก