+ Rutledge +

หมายเหตุ - นี่เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของเรานะคะ หากไม่ตรงใจผู้ใดก็ต้องขออภัยด้วยค่ะ

เรารู้จักคำว่า"Yaoi"ครั้งแรกก็ตอนที่เราอยู่ม.2
เชื่อไหมว่าตอนนั้นเรารับไม่ได้อย่างแรงเลยล่ะ
ตอนที่เห็นครั้งแรกก็คิดในใจ อะไรเนี่ย ผู้ชายกับผู้ชายเนี่ยนะ หยึยๆ ขยะแขยง
รับไม่ได้ ไม่อ่านเลย ไม่คิดจะอ่าน และไม่สนใจ
หารู้ไม่ว่า ชีวิตเราได้พลิกผันก็ตอนปิดเทอมใหญ่
เราก็ได้ตกลงสู่วังวนวายอย่างกู่ไม่กลับมาประมาณ7ปีเลยเชียว(ฮา)

คือแม่เราทำงานอยู่การสื่อสารแห่งประเทศไทย
สมัยนั้น คอมพิวเตอร์เป็นอะไรที่...แพง แล้วก็ไม่ได้มีกันทุกบ้าน
การสื่อสารเค้าเปิดให้เด็กเข้ามาเล่นเน็ตได้ฟรี
เหมือนจะให้เปิดโลกทัศน์สู่โลกกว้างอะไรประมาณนั้น
ระบบของที่นั่นมันจะเป็น1คน1เครื่อง1ชม. ถ้าครบกำหนดเวลาก็ต้องไปต่อคิวใหม่
เราก็เลยติดสอยห้อยตามแม่ไปเล่นเน็ตฟรีทุกวัน
สมัยนั้นก็เปิดเวบanipike หาเคนชิน สเลเยอร์ เทนจิมุโย เรย์เอิร์ธ (การ์ตูนบอกอายุชัดๆ)
แล้วเครื่องข้างๆเรา มีคนนั่งเล่น3-4คนได้ รุมอยู่เครื่องเดียวน่ะ
จำได้เลยว่าเค้าเปิดเวบluna sea กัน
ไอ้เราก็ไม่ได้สนใจหรอก ก็นั่งหารูปการ์ตูนไปตามเรื่องตามราว
ซักพัก พี่คนนึง 1ในกลุ่มนั้นก็เดินมาหาเรา แล้วขอดูด้วยคน เพราะขี้เกียจไปมุงดูกับเพื่อนๆเค้า
แล้วเราก็ได้รู้จักกับพวกพี่ๆเค้าจากตรงนี้แหละ
พี่คนนี้ชื่อพี่กอล์ฟ แก่กว่าเราปีนึง นิสัยดี น่ารักมากๆ คุยสนุก >.<)b
ทั้งกลุ่มเราก็สนิทกับพี่เค้ามากที่สุดละ

แล้วก็..กลุ่มเนี้ย... เป็นคนของกลุ่ม ACHO!!!
โอ้โห อึ้งนิดๆ ตอนนั้นตามc-kidsก็รู้จักACHOนะ เห็นว่าเป็นกลุ่มYaoi
แล้วเราในตอนนั้นรับYaoiไม่ได้เลยแหละ พี่ๆเค้าก็ถามๆเราว่า ชอบรึเปล่า
เราก็บอก เรารับไม่ได้อ่ะ เค้าก็เลย... ให้นิยายเรามาอ่าน!!
เป็นนิยายที่พี่ยูคิกับเพื่อนแต่ง เอ่อ จำชื่อเรื่องไม่ได้แล้วขอโทษนะคะ
ตอนหลังเห็นว่าแต่งกันหลายคนด้วย แต่ว่าเป็นนิยายที่ สนุกมากกกกก
ดราม่าดี มีฉากบ้างแหละแต่เราอ่านแล้วรู้สึกว่า พี่เค้าใช้สำนวนการแต่งดีมากอ่ะ
อ่านแล้วติด ทั้งๆที่ไม่ชอบวายเลย แล้วหลังจากนั้น.....
พี่เค้าก็เอาโดจินเคนชินมาให้เราอ่าน................. (มอมเมาเยาวชนเต็มที่)
ก็เป็นanthologyนะแต่ไหงมันมีอะไรวายๆด้วยเนี่ย แต่ก็วายน่ารักแหละ
เคนชินแต่งเป็นสาวเสิร์ฟ ไปช่วยสึบาเมะทำงาน
แล้วอาโอชิกับซาโนก็จ้องจะจับเคนชิน ฮ่าๆ ส่วนมากมันน่ารักอ่ะ ก็เลยติด

แล้วหลังจากนั้นเราก็เลยเลิกแอนตี้วาย ^^' เพราะโดจินเป็นเหตุรึเปล่าเนี่ย

แต่มันไม่แค่นั้น เพราะหลังจากนั้นเราเกิดอยากลองของ
ไปหาซื้อการ์ตูนวายมาอ่าน แล้วสมัยนั้นlove book เพิ่งจะมีเองมั้ง
การ์ตูนของlove bookสมัยนั้นจะเป็นแบบน่ารักๆ ไม่มีพิษภัย ไม่มีฉากเรท และเนื้อเรื่องดี
(สมัยนี้มันออกแนวรักกันง่าย มีอะไรกันง่ายมากจนไม่ชอบอ่ะ)

แล้วเราก็ซื้อ zetsuai-1989-(Bronzeภาคแรก)มาอ่าน...
เท่านั้นล่ะ บ้าไปเลยครับท่าน
ลายเส้นไม่สวย วาดไม่สวย แต่เนื้อเรื่องดีเป็นบ้าเลย
ชอบที่เค้าผูกเรื่องมาให้โคจิรักอิซึมิได้อ่ะ เป็นอะไรที่ประทับใจดี แนวความคิดเค้าก็ใช่ย่อยนะ
ฉากที่อิซึมิโวยใส่โคจิว่า
"ฉันกับนายเป็นผู้ชายนะโว้ย เรื่องแบบนี้มันผิดธรรมชาตินะ"
โคจิย้อนถามอิซึมิ
"ถ้าฉันเป็นผู้หญิง นายก็จะรักฉันได้งั้นสิ หรือว่าถ้านายเป็นผู้หญิง ฉันก็จะรักนายได้งั้นเหรอ"
อิซึมิเงียบ ตอบไม่ได้
โคจิน่ะรักอิซึมิ ที่เป็นอิซึมิ ไม่ใช่เพราะเป็นผู้ชาย หรือเป็นผ้หญิง
ต่อให้เกิดมาเป็นอะไร ก็จะตามหาให้เจอ แล้วก็จะรักอิซึมิ ที่เป็นอิซึมินั่นแหละ
โอ้ อ่านแล้วซึ้งกินใจเป็นบ้า
โคจินี่ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่ใกล้ๆอิซึมิเลยนะเนี่ย
อ่านแล้วซึ้งในความรักของนายจริงๆ.. (แต่ก็แอบกลัวนิดๆ)
เป็นเรื่องที่ชอบโดยไม่คำนึงถึงลายเส้นเลย เพราะเนื้อเรื่องดราม่ามาก อ่านแล้วอิน
แต่เราไม่ชอบภาค2 (Bronze) นะ... เพราะมันซาดิสม์ เลือดสาด
และออกทะเลไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ยิ่งพออ่านเล่มจบยิ่งอยากจะด่าคนเขียนจริงๆ...
จบจริงเรอะ..จบแบบนี้ได้ไงเนี่ย... ขอเก็บแค่ภาคแรกไว้ในใจเราก็แล้วกัน...

นี่แหละ จุดเริ่มที่ทำให้เราชอบวาย
ชอบเรื่องที่เนื้อเรื่องดีมีเหตุผลว่ามันมารักกันได้ยังไง
เราไม่ชอบการ์ตูนแนวที่แบบว่า มันเบี่ยงเบนมาก่อนอยู่แล้วทั้งคู่อ่ะ - -"
แบบแรกพบสบตาก็รักกันง่ายๆ มีอะไรกันง่ายๆซะงั้น มันเกินไปหน่อยแฮะ....
ชอบแบบนายเอกขัดขืนนิดๆมากกว่า น่ารักดี (ฮา)
บางเรื่องที่มีพระเอกหล่อ เพื่อนพระเอกหล่อ
แต่นางเอกไม่ได้เรื่อง ทำตัวแด๊ดแด๋ไปวันๆนี่ก็...
เราก็อยากจะจับให้พระเอกกับเพื่อนมันวายกันเองเลยดีกว่ามีนางเอกแบบนั้น - -"
(รับนางเอกไม่ได้นั่นเอง..)

พอเลิกแอนตี้วายแล้ว เราก็เลยหาธาตุวายมาเพิ่มให้ตัวเองเรื่อยๆ จนกลายเป็นชอบไปในที่สุด

เรื่องต่อๆมาที่ทำให้เราวี๊ดว๊ายกับโลกสีม่วงก็

BINGO!
น่ารักมากๆเลยคู่พระคู่นาย ไม่วายโจ่งแจ้งแค่แอบกุ๊กกิ๊กน่ารัก ฮิๆ ชินคุงน่ารักกก XD

TWIN EARTH
ของSIC แต่ทำไมพิมพ์ไม่จบฟะ ออกมา5เล่มเองง่ะ หรือว่าจบแล้วแต่เราไม่เห็น???

SEIMADEN หรือชื่อภาษาไทย รักข้ามภพ
งานของอ.ฮิงุริ ยู ชอบคู่ซาดี้xเทธี่ มาก แต่ไม่ชอบเทธี่ = ='
สงสารซาดี้ง่ะ ทำทุกอย่างเพื่อคนที่รัก แต่เทธี่ก็เอาแต่เพ้อถึงเลาน์เรสอยู่ได้...
หรือว่าเราจะชอบพวกรักเขาข้างเดียว/มีรักที่เป็นทุกข์แบบเอโปนีนกันล่ะนี่
แต่ก็น่าสงสารจริงๆนี่นา...

Please save my earth
เรื่องนี้ไม่วาย แต่เราเชียร์ จินปาจิกับอิตเซ ....
อิตเซก็มีรักที่เป็นทุกข์เพราะดันไปหลงรักจินปาจิเข้า...
ชอบคนที่ไม่สมหวังในความรักอีกแล้วหรือเรา - -"

SOTSUGYO M
ถึงตอนนี้จะไม่คิดอะไรแล้ว แต่เมื่อก่อนแอบกรี๊ดคู่คุณคาวาโซเอะกับอาราอิคุงมากเลยนะ ฮ่าๆ

WILD ADAPTER / ARAISO
สุดยอดของความน่ารัก แค่ส่อนิดหน่อยพอหอมปากหอมคอ
จะว่าวายก็วาย จะว่าไม่วายก็ไม่วายนะเนี่ยเรื่องนี้ (แค่ส่อไง..)
แต่ชอบความสัมพันธ์ของคุโบโทคิมาก น่ารักดี

12ดินแดน
โชริวxโรคุตะ ส่อกันเหลือเกินคู่นี้ มีงอน มีหวงด้วยล่ะ :P

และอื่นๆอีกมากมายที่นึกไม่ออก.. เพราะเยอะเกิน
แต่ที่ยกมานี่เป็นเรื่องที่ชอบอันดับต้นๆเลยล่ะ

แต่หลังๆนี่.....
การ์ตูนวาย ...กลายเป็นการ์ตูนเรทไปซะแล้ว...
เมื่อก่อนที่เราตามอ่าน มันไม่โจ่งแจ้งขนาดนี้อ่ะ
ยังมีเนื้อเรื่องที่พอสมเหตุสมผล ลุ้นระทึกว่าจะมารักกันได้ไง
แล้วก็มีฉากเซอร์วิสเล็กๆน้อยๆไม่โจ่งแจ้งให้พอหอมปากหอมคอ
คืออ่านแล้วรู้สึกว่ามันน่ารักจริงๆ
แต่สมัยนี้ บางเรื่องเปิดมาก็ xxx yyy zzz กันซะแล้ว =[]=
แถมไม่มีเนื้อเรื่องอะไรเลย เหมือนจะขายแต่ฉาก และคาแรคเตอร์
เราก็เลยขยาดการ์ตูนวายหน่อยๆแล้วล่ะ - -" ...

ยิ่งมาดูอนิเมบางเรื่อง แล้วเห็นเขาจับล้อ จับวายกัน
ทั้งๆที่ในเรื่องจริงมันไม่มีอะไรส่อกันเลยซักนิดนี่เราก็ไม่ค่อยชอบนะ = ='
เออ ถ้าส่อกัน แล้วจับมาล้อก็ยังโอเค (อย่างโออิชิคิคุนี่เรารับได้ แต่ไม่ขอเชียร์... - -")
แต่บางอย่างมันไม่ใช่อ่ะ ตัวละครเคยคุยกัน2ครั้งก็จับวายกันได้แล้ว
หรือแค่เรียนอยู่ห้องเดียวกัน ก็จับวายไดัแล้ว โอ้ =[]=
ทึ่งกับจินตนาการของคนญี่ปุ่นจังเลย จินตนาการกันได้เก่งจริงๆ...=w=)b

สรุปแล้ว ตอนนี้ก็เพิ่งรู้ตัวเองเหมือนกัน ว่ารับได้แค่ในระดับเล็กๆน้อยๆ น่ารัก
อย่าแรงมาก และขอวายแบบสมเหตุสมผล ก็พอแล้ว ^^'
ก็ไม่ได้แอนตี้นะ ยังอ่านได้เรื่อยๆ แต่ถ้าแรงมากก็ไม่ไหวเหมือนกัน @_@''