+ Rutledge +

 

 

มาต่อกันเลยดีกว่า กับ โรมังกะ2

สำหรับผู้ที่ต้องการอ่านเรื่องราวก่อนหน้านี้

เชิญที่นี่ได้ครับ

 

คราวที่แล้วผมบอกไว้ว่าคุณหนูจะได้เจอกับยูชุนคุง

เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไปเชิญชมต่อได้เลยครับ

 

 

ก็น่าดีใจนะครับที่คุณหนูจะได้มีเพื่อนกับเค้าสักที

อา ปฏิกิริยาแบบนี้ เข้าข่าย แกล้งเพราะชอบ สินะครับ
แต่ใช้ไม้นี้กับคุณหนูไม่ได้หรอกครับ ท่าทางคุณหนูรู้เรื่องอะไรกับเค้ามั้ยล่ะนั่น

แต่การที่ยูชุนคุงมาเล่นกับคุณหนู ก็ทำให้ยูชุนคุงโดนหางเลขไปด้วยล่ะครับ
นอกจากเพื่อนๆจะหาเรื่องคุณหนูแล้ว ยังหาเรื่องยูชุนคุงด้วย

แต่พอคุณหนูเห็ยุชุนคุงได้เลือด
คราวนี้ คุณหนูไม่ยอมแล้วครับ

คุณหนู เติบโตไปอีกขั้นแล้วสินะ....

 

ช่างเป็นมิตรภาพที่งดงามจริงๆเลยนะครับ

หารู้ไม่ว่าซาซึกิซังที่คอยดูเหตุการณ์อยู่ตลอดนั้น คิดไปถึงไหนแล้วไม่รู้

 

ไม่เป็นความจริงครับ...

หรือถึงจะจริง

แต่ผมก็ไม่ยอมยกคุณหนูให้เด็ดขาด

 

เอาเป็นว่า ช่างมันก่อนเถอะเรื่องนั้น

วันนี้จู่ๆ ซาซึกิซังกับคุณหนูก็เอาหนังสือดูดวงมาอ่านกัน

แล้วซาซึกิซังก็ถามผมว่า ผมเกิดวันไหน?

 

 

ท่าทางคุณหนูก็เป็นห่วงผมอยู่เหมือนกัน

ผมไม่คิดมากหรอกครับ ชินแล้ว

แต่แล้วจู่ๆคุณหนูก็บอกว่าจะไปท่องเที่ยว ไม่ยอมให้ผมไปด้วย

คืนนี้ผมก็นั่งเหงาอยู่คนดียวสิครับ..

.

.

.

แต่

 

 

 

 

คุณหนูลงทุนไปบ้านเกิดผม
ทำเพื่อผมขนาดนี้

 

 

อุก โมเอะ!!

 

รีบนอนด่วนครับ เดี๋ยวจะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์

วันต่อมา คุณหนู ผม ยูชุนคุงและซาซึกิซัง ก็ไปดูหมอกันครับ

ผมเข้าใจแล้วว่าการ์ตูนเรื่องนี้ ไม่มีคนปกติสักคนครับ

ขนาดหมอดูยังไม่เต็มเต็งเลย..

 

แต่แล้วเธอก็ทักคุณหนูว่า..

 

 

แล้ว..การทำนายนี่มันเกี่ยวอะไรกับการกินล่ะครับนี่

ก็เพราะหมอดูต๊องๆแบบนี้

คุณหนูก็เลยเลิกสนใจกับคำที่หมอดูทักแล้วว่าเธอชอบยูชุนคุงจริงหรือเปล่า

ซาซึกิซังก็เลยขอดูบ้าง

เธออยากรู้ว่าชาติก่อนเธอเป็นอะไรครับ

คำตอบคือ

ว่าชาตินี้บทบาทจืดจางแล้วนะครับ

ชาติก่อนนี่ยิ่งกว่าอีก

 

แต่คุณหมอดู ท่าทางจะติดใจอะไรผม

เธอตามผมมาถึงคฤหาสน์

แล้วเตือนผมว่า

ผมจะต้องตายภายใน5ปีนี้

แล้วคุณหนูก็มาได้ยินเข้า

...

 

 

เอาไปเลยครับรูปใหญ่ หลายคนคงลุ้นกับฉากนี้อยู่

แต่เสียใจด้วย

เมื่อมีกขค.หล่นมาจากฟ้า

 

 

คนกำลังซึ้ง มาขัดจังหวะซะนี่

แต่ก็ถือว่าเป็นข่าวดีสำหรับคุณหนูและผมครับ

เพราะ

 

 

นั่นน่ะสิครับ พวกเราลืมคิดไปซะสนิทเลย มัวแต่ซึ้งกันอยู่...

 

แต่จะว่าไป

 

จำได้ไหมครับว่าในอุมังกะเล่ม1 คนเขียนบอกว่าเรื่องนี้มีปรากฏการณ์ซาซาเอะ

ก็คือปรากฏการณ์ที่ตัวละครในเรื่องไม่ยอมโต

อายุเท่าไหร่ก็เท่านั้นไปจนจบเรื่อง

มาโรมังกะ คนเขียนคืนคำซะแล้วครับ

เพราะ

 

 

คุณหนูขึ้นชั้นม.ต้นแล้วครับ

ที่จริง คุณหนูสอบติดที่เดียวกับยูชุนคุงครับ

มีแต่ตัวประกอบ เอ๊ย (อดีต)นางเอกเท่านั้นที่สอบไม่ติด

คุณหนูเห็นใจซาซึกิซัง ก็เลยมาเรียนกับซาซึกิซังด้วย

ปล่อยให้ยูชุนคุงเรียนโรงเรียนเอกชนอย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย

นี่แปลว่า ยูชุนคง

จะไร้บทบาทโดยสิ้นเชิง แล้วสินะครับ

เป็นแผนกำจัดตัวละครของคนเขียนหรือเปล่าก็ไม่ทราบได้..

 

คุณผู้อ่านคิดเหมือนผมไหมครับ

ว่าเล่ม2นี้ไม่ค่อยมีมุขตลกเถื่อนหื่นกามสักเท่าไหร่

เน้นแต่ฉากกุ๊กกิ๊กของคุณหนูกับผมมากกว่า

 

แต่ว่าเล่มหน้า

จะมีตัวละครมาขัดขวางฉากกุ๊กกิ๊กของผมกับคุณหนู

(หรือว่าจะมากระชับความสัมพันธ์ของผมกับคุณหนูก็ไม่อาจทราบได้นะครับ)

 

 

หมายเลข46ที่ว่านี่

คือโคลนนิ่งของผมเองครับ

 

ท่าทางคนเขียน(ผมว่าคนอ่านก็ด้วยแหละ)จะชอบผมสมัยเอ๊าะๆมาก
ถึงกับสร้างโคลนอายุ12ออกมาเลยเชียว

ระหว่างออริจินัลกับโคลน ใครจะลีลาเด็ดกว่ากัน (หมายถึงอะไรน่ะ)

ก็เชิญติดตามเล่มต่อไปครับ

สวัสดี

 

 

 

 

กอนจิคิจิ
ผ่านร่างทรงSYขียนอีกแล้ว