+ Rutledge +

กลับสู่โหมดปกติซะทีหลังจากเข้าทรงเป็นกอนจิคิจิมานาน

จริงๆแล้วกะว่าจะรีวิวเรื่อง โลกสุขสันต์ของสตรอเบอรี่จัง ต่อ

งานของอ.โมรินางะ ไอ ที่บ้าบอไม่แพ้คุณม้าเลย

เปลี่ยนจากม้า มาเป็นกบ..

แต่ว่า สภาพร่างกายและจิตใจตอนนี้ ไม่ค่อยอำนวย

คะแนนสอบออกแล้ว

ดีกว่าที่คิด เพราะตอนสอบเราทำไม่ได้... -"-

ตอนนี้กลัววิชาการแปลภาษาญี่ปุ่นธุรกิจมากๆ

ก็อย่างที่เคยบอกไว้ว่า แปลผู้รับ-ผู้ส่งผิด

อ.จะให้ศูนย์โดยที่ไม่สนใจว่ารายละเอียดจะแปลมาถูกต้องแค่ไหน

ซึ่งในการทำงาน มันก็ต้องทำให้ได้แบบนั้น

ถ้าเราแปลเอกสารผิด แปลผู้รับผู้ส่งผิด งานก็จะล่ม

ข้อนั้นเรารู้

แต่

มันยากมาก...

อ.ไม่ค่อยเน้นการสอนในคาบเท่าไหร่

เน้นให้เด็กหาความรู้จากข้างนอกเอาเองน่ะ

แล้วบางอย่างเราก็ไม่รู้

ก็ไม่เคยเรียนนี่หว่า ไอ้ภาษาธุรกิจอะไรเนี่ย

ไม่ได้ว่าการสอนของอ.ไม่ดีนะ

อ.สอนเก่ง สอนดี จี้เด็กแบบสุดๆ

แต่มันก็ทำให้เด็กเครียดน่ะ เพราะทุกอย่างเป็น คะแนน

ทุกวันนี้ ถ้าวันไหนมีวิชาการแปล

เพื่อนๆทุกคน (แน่นอนเราด้วย) จะมีสภาพเหมือนผีตายซาก

เพราะเครียด แล้วก็ค้นคว้าหาข้อมูล แปลงานมาจนดึก

บางทีหาข้อมูลมาแบบแน่นปึ้กเลยนะ

อ.ก็ดันถามนอกเรื่อง

แล้วทีนี้จะทำไง ศัพท์ที่อ.ถามไม่มีในดิคแล้วด้วย

จะให้เอาโน้ตบุ๊คไปเปิดในคาบเลยดีมั้ย?

โอ๊ยยย พูดถึงวิชานี้แล้วเครียด

เปลี่ยนเรื่อง

..

วันที่13 สิงหา วันเกิดแป้ง เอมิล

ก็เลยได้บ่าวมา1คน

จิ้มที่รูป เพื่อดูรูปใหญ่ได้เลยฮ่า

อวยพรในPKไปแล้ว

ก็บอกอีกทีสั้นๆว่า

ขอให้แป้งมีความสุขมากๆนะฮ้า

เลิฟยู

♥

ส่วนคนที่เกิดก่อนหน้านั้น...

.....ขอโทษค่ะ ปั่นไม่ทัน

กร๊าซ ข้าน้อยขออภัย ยกโทษให้ด้วยToT

ไว้ว่างๆ แล้วเค้าจะมาปั่นให้นะตัวเอง

ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ คนที่เกิดเดือนนี้ทุกท่าน

.

.

.

.

.

ช่วงนี้เรานอนดึก

สภาพร่างกายทรุดโทรม..

อยากจะนอนหัวค่ำอยู่เหมือนกัน

แต่ทำไม่ได้

ออนไลน์จนชิน

เพราะมีคนบางคนออนอยู่

โฮะๆ

.

/me ทิ้งท้ายเลี่ยนๆแล้วจากไป

ไปทำงานต่อนะ... ไม่ใช่ไปนอน ซิกๆ