+ Rutledge +

ละครเพลงเรื่อง Letter ~bring to light~ (ปี2002) นำแสดงโดย วาตานาเบะ เคน และ ซากาโมโต้ มาอายะ แค่2คนเท่านั้น แต่ก็จัดวางเนื้อเรื่องได้อย่างลงตัวและเข้ากันมากเลยค่ะ
(หมายเหตุ วาตานาเบะ เคน คนละคนกับ ลุงเคนแห่ง Last Samurai นะคะ แค่ชื่อเหมือนกันเท่านั้น)
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับ นักพากย์สาว กับ สโตกเกอร์จอมตื๊อ
พอพูดถึงสโตกเกอร์แล้ว แน่นอนว่าต้องเป็นคนที่ออกแนวโรคจิต น่ากลัว คอยตามรังควาญคนที่ชอบ และก็แน่นอนว่าสโตกเกอร์ในเรื่องนี้เป็นแบบนั้นแหละ

แต่พอดูไปเรื่อยๆแล้ว มันเป็นความรักที่บริสุทธิ์ น่ารักมากๆ ดูแล้วประทับใจมากค่ะ

เนื้อเรื่องมีจุดพลิกผันที่ทำให้คาดไม่ถึงอยู่มากมาย อย่างน้อยก็จุดที่ทำให้นางเอกกับสโตกเกอร์มาคู่กันได้นี่แหละค่ะ ที่ทำให้เราอึ้งและทึ่งกับละครเพลงเรื่องนี้มากๆ และสิ่งที่ทำให้ทึ่งอีกอย่างคือ คุณวาตานาเบะ เคน แสดงได้ดีมากค่ะ ตอนที่สวมบทบาทเป็นสโตกเกอร์+โอตาคุ+ฮิคิโคโมริ (คือพระเอกมันเป็นทั้ง3อย่างในคนเดียว...) เค้าแสดงได้ดีมากเลย ทั้งแววตา ท่าทาง บุคลิก สุดยอดไปเลยค่ะ ดูแล้วทึ่ง ยิ่งตอนที่ตามรังควาญนางเอกนะ โอ้โห ดูแล้วกลัวแทนนางเอกเลยล่ะค่ะ ส่วนมาอายะ ก็เล่นได้ดีเหมือนกัน สวมบทบาทนักพากย์สาว สุภาพ เรียบร้อย ออกแนวคุณหนูผู้ดีนิดๆ จะว่าไปบุคลิกของตัวละครก็คล้ายๆตัวเธออยู่บ้างเหมือนกันนะ เหมาะดีค่ะ

เรื่องนี้พระเอกและนางเอกใช้การติดต่อสื่อสารกันทางจดหมาย ในบางครั้งก็จะเป็นนางเอกอ่านจดหมาย แล้วมีพระเอกมายืนพูดข้างๆ แต่นั่นไม่ใช่ว่าพระเอกมายืนพูดข้างๆนางเอกจริงๆนะ มันเป็นภาพที่สื่อให้เห็นว่า พระเอกเขียนมาหานางเอกด้วยอารมณ์แบบไหน แล้วนางเอกรู้สึกยังไงเวลาอ่าน แบบนั้นน่ะค่ะ บางทีก็เป็นการพูดโต้ตอบกันสดๆเลย แต่จริงๆแล้วนั่นคือการโต้ตอบกันทางจดหมาย ไม่ใช่เจอตัวกันจริงๆแต่อย่างใด ก็เป็นแนวการแสดงที่ใช้จินตนาการอยู่เยอะพอควรเลย

แล้วก็...เพลงเพราะมากกกกกค่ะ ชอบเสียงคุณวาตานาเบะ เคนมากๆ เสียงมาอายะก็ชอบ(อยู่แล้ว) หลายคนอาจจะชอบมาอายะในฐานะนักพากย์, นักร้อง แต่เราชอบเค้าในฐานะนักแสดงละครเวทีมากกว่า ประทับใจจากเรื่อง Les Miserables เล่นได้ดีมาก >___<

พล่ามมามากแล้ว มาชมเนื้อเรื่องกันเลยดีกว่า

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

DEAR YOU
Watanabe Ken & Sakamoto Maaya

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

Letter ~bring to light~

จู่ๆวันหนึ่งนักพากย์สาว โนโนมุระ ริทสึโกะ ก็ได้รับเมล์จากชายที่เรียกตัวเองว่า Dr.P เขาอ้างว่าเป็นแฟนที่เหนียวแน่นของเธอ ที่ส่งเมล์มานี้ไม่ใช่เมล์จากแฟนๆ หรือเมล์บอกรัก แต่เป็นแค่เมล์คำถามเท่านั้น เขาแค่อยากรู้ว่า เรื่อง"อาริสะที่หลับใหลอย่างสงบ"ที่ฉายไปเมื่ออาทิตย์ก่อนนั้น ทำไมเสียงของเธอถึงได้แปลกไปจากปกติ ขอให้เธอตอบคำถามด้วย

ริทสึโกะ ทั้งแปลกใจ และตกใจ เธอไม่นึกว่าจะมีคนรู้ ทั้งๆที่เพื่อนร่วมงานยังไม่มีใครสังเกตแท้ๆ แล้วทำไมชายคนนี้ถึงรู้ เธอพยายามสงบสติอารมณ์ก่อนตอบไปว่า ขอบคุณที่อุตส่าห์ส่งเมล์มาถามไถ่ แต่นั่นฉันคิดว่าคุณคงคิดไปเองมากกว่าค่ะ

แต่Dr.Pไม่ยอมรับคำตอบนั้น เขายืนยันว่าริทสึโกะต้องเป็นอะไรแน่ๆ เขาฟังออกว่าเสียงเธอแปลกไปจากเดิม เขาอยากรู้สาเหตุ จึงยังคงส่งเมล์มาถามอีกครั้ง

ริทสึโกะรู้สึกอึดอัดมาก เธอพยายามสงบสติอารมณ์ก่อนที่จะตอบเมล์ไปว่า คุณเป็นแฟนที่วิเศษจริงๆเลยค่ะ บ๊อบบี้เพื่อนสนิทของฉันก็บอกว่าฉันควรจะรักษาแฟนผลงานที่วิเศษแบบนี้ต่อไปนะ ขอบคุณที่ติดตามงานของฉันและส่งเมล์มาหา แต่ช่วงนี้คอมพิวเตอร์ของฉันไม่ค่อยดี อาจจะส่งเมล์ไม่ได้ ก็อย่าถือสากันเลยนะคะ

แต่Dr.Pก็ยังคงส่งเมล์มาถามอีกหลายครั้ง จนริทสึโกะรำคาญ ถึงขั้นบล็อคเมล์ ปิดคอมถาวรไปเลย ทว่านั่นไม่ทำให้เธอสบายใจขึ้นเลย เพราะวันต่อมา ริทสึโกะได้รับจดหมายของDr.P เขาเขียนไว้ว่า ทำไมตอนนั้นเสียงคุณถึงแปลกไป ถ้าคุณไม่ตอบ ผมก็จะเขียนจดหมายมาถามอีกเรื่อยๆ ถึงแม้ว่าผมจะส่งเมล์หาคุณไม่ได้ ผมก็พยายามหาที่อยู่คุณจนได้นั่นแหละ

คราวนี้ริทสึโกะให้บ๊อบบี้เขียนจดหมายไปหาDr.Pแทน โดยบอกว่าอย่าส่งจดหมายแบบนี้มาอีกนะ ไม่งั้นเรียกตำรวจแน่ แต่Dr.Pก็ยังไม่ละความพยายาม เขาอ้างว่า แค่เป็นห่วงริทสึโกะเท่านั้น ไม่ได้ตั้งใจจะก่อความรำคาญหรือแทรกความสัมพันธ์ระหว่างบ๊อบบี้กับริทสึโกะแต่อย่างใด ถ้าหากว่าริทสึโกะตอบคำถามเขามาล่ะก็ จะไม่ส่งจดหมายไปหาอีก

เมื่อริทสึโกะรู้ว่าเขาจะไม่ส่งจดหมายมาถ้าเธอตอบคำถาม เธอจึงเขียนตอบไปว่า สาเหตุจริงๆก็คือ เธออัดเสียงแยกไปอีกวันหนึ่ง นี่แหละคือคำตอบ ลาก่อน
แต่Dr.Pไม่ทำตามสัญญา เขายังคงส่งจดหมายมาหาเธออีก จนกระทั่งริทสึโกะโต้กลับบ้าง โดยการเขียนจดหมายไปว่า ขอให้เธอรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขา ทั้งชื่อจริง ทั้งหน้าที่การงาน และอยากรู้เหตุผลด้วยว่าทำไมถึงต้องใช้โปรแกรมเวิร์ดพิมพ์จดหมายมาหาเธอด้วย ทำไมถึงไม่เขียนมา ซึ่งจดหมายของริทสึโกะคราวนี้ตอกDr.Pหน้าหงายไปเลย

Dr.Pเขียนจดหมายตอบกลับไป แต่เขายังไม่บอกชื่อจริงในฉบับนี้ บอกแค่ว่าทำงานได้สักพักแล้วก็ออกจากงานเท่านั้น
ริทสึโกะจึงตอบกลับว่า ถ้างั้นฉันจะบอกชื่อจริงของฉันก่อนแล้วกัน ชื่อของฉันคือ นัตสึฮาระ อาโออิ ชื่อโนโนมุระ ริทสึโกะเป็นแค่ชื่อที่ใช้ในวงการ อันที่จริงเธอไม่ค่อยชอบชื่อนี้สักเท่าไร เพราะเหมือนเป็นตัวปลอมของเธอมากกว่า เพราะฉะนั้นถ้าเขียนจดหมายมาอีก ก็จ่าหน้าถึงนัตสึฮาระ อาโออิดีกว่า ฉันบอกชื่อจริงของฉันแล้ว คราวหน้า คุณก็บอกชื่อจริงของคุณด้วยนะ

Dr.Pยังคงไม่บอกชื่อ เขาบอกเหตุผลที่ใช้เวิร์ดพิมพ์แทนการเขียน นั่นเพราะลายมือเขาไม่สวย สมัยที่เขาอยู่ชั้นประถม4 ครูประจำชั้นของเขาชื่อเนโกะ (แต่โดยส่วนตัวแล้วเขาคิดว่าเหมือนหมามากกว่า)บอกว่า คนที่ลายมือไม่สวย จิตใจก็จะสกปรกไปด้วย ตั้งแต่นั้นมาเขาก็เลยเลิกเขียน หันไปพิมพ์แทน ริทสึโกะอ่านแล้วก็คิดว่าบังเอิญจัง เพราะครูประจำชั้นตอนป.4ของเธอ ก็ชื่อเนโกะ แต่เธอก็คิดว่าเหมือนหมามากกว่าเหมือนกัน และเมื่อริทสึโกะบอกชื่อโรงเรียนไป Dr.Pก็อึ้ง เพราะเป็นโรงเรียนเดียวกันนั่นเอง

และคราวนี้ Dr.Pก็ตัดสินใจที่จะบอกชื่อจริงของเขาให้ริทสึโกะได้รู้ ชื่อจริงของเขาคือ "คาวาคามิ ทาคุมิ" เมื่อริทสึโกะรู้ก็ถึงกับอึ้ง เพราะเป็นเพื่อนร่วมห้องของเธอจริงๆ ในตอนนั้นคาวาคามิคุง เป็นคนที่สูง หล่อ เป็นคนที่ป๊อบมากๆ และเป็นคนที่เธอเคยชอบอีกด้วย

ริทสึโกะส่งจดหมายไปหาด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ เธอคิดว่าถ้าเป็นคาวาคามิล่ะก็คงจะคุยได้ทุกเรื่องแน่ คราวนี้เธอตัดสินใจที่จะตอบคำถามเรื่องเสียงแปลกไปที่คาวาคามิอยากรู้มาตลอด บางทีอาจไม่ใช่เพราะคาวาคามิอยากรู้ แต่เป็นเพราะเธออยากระบายเรื่องนี้ให้ใครสักคนฟังมาตลอดก็ได้

วันนั้น ริทสึโกะไปทำงานตามปกติ แต่แล้วเธอก็เจอกับแฟนตรงหน้าพอดี ข้างๆแฟนมีผู้หญิงใส่ชุดสีแดงสวย ผู้หญิงที่เธอไม่รู้จัก แฟนมองมาที่ริทสึโกะ แล้วพูดว่า "ลาก่อน"

ทั้งๆที่ริทสึโกะเชื่อใจแฟนมาก พอเจอเหตุการณ์แบบนี้เลยยากที่จะทำใจ เศร้ามาก แต่ก็ต้องทำงาน เลยฝืนไปพากย์ทั้งๆที่อยากร้องไห้เต็มทน เสียงก็เลยออกมาแปร่งๆ เพราะฉะนั้นคาวาคามิถามถึงเรื่องเสียงแปลกไป มันก็ทำให้เธอนึกถึงเรื่องนี้ ริทสึโกะเลยพยายามอดกลั้นมาตลอด ทั้งๆที่ไม่เข้าใจความรู้สึกของเธอ ก็ยังจะตื๊อให้บอกสาเหตุอยู่ได้ แต่ก็ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ที่จดหมายของคาวาคามิ ทำให้ริทสึโกะลืมความเศร้าไปได้ พอรู้ว่าDr.Pคือคาวาคามิคุงแล้ว ริทสึโกะก็หายเศร้า ประทับใจ แล้วก็ดีใจที่ได้เจอคาวาคามิอีกครั้ง

พอคาวาคามิอ่านมาถึงตรงนี้ก็รู้สึกเศร้ามาก หลังจากนั้น เขาก็ไม่ส่งจดหมายมาหาริทสึโกะอีกเลย ริทสึโกะกระวนกระวายใจ นึกว่าตัวเองจะโดนเกลียด ก็เลยเป็นฝ่ายส่งจดหมายไปหาคาวาคามิก่อน เธอมีเรื่องอยากบอกเขา นั่นก็คือ เรื่องที่คาวาคามิเป็นรักแรกของเธอ ในวันที่ริทสึโกะจะย้ายโรงเรียน คาวาคามิบอกว่า "แล้วพบกันใหม่นะ" ทำให้ริทสึโกะอยากเจอเขามาโดยตลอด

คาวาคามิปฎิเสธ ไม่อยากเจอริทสึโกะ ไม่ใช่เพราะไม่ชอบริทสึโกะ แต่เป็นเพราะคาวาคามิคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับริทสึโกะ อีกทั้งริทสึโกะยังมีบ๊อบบี้เป็นเพื่อนสนิทที่เขาไม่สามารถเข้าไปแทรกได้

แต่ริทสึโกะบอกว่า จริงๆแล้วบ๊อบบี้คือ ต้นกระบองเพชรที่เธอเลี้ยงไว้

ไม่ว่ายังไงตอนนี้เธอก็อยากเจอคาวาคามิ แต่คาวาคามิก็ยังคงปฏิเสธ เพราะเธอรู้จักเขาแค่สมัยป.4เท่านั้น ตอนนี้ อะไรๆมันก็เปลี่ยนไป ริทสึโกะยังคงยืนยันว่า สิ่งที่เธอรับรู้คือความอบอุ่นของคาวาคามิผ่านทางจดหมาย เรื่องรูปร่างหน้าตาหรืออะไรนั่นไม่เกี่ยว เพราะเธอดูที่จิตใจต่างหาก

คาวาคามิถึงกับสารภาพออกมาว่า เขาเป็นคนที่ทำผิดพลาดในทุกๆอย่าง ทั้งเรื่องทางบ้าน การเรียน อาชีพการงาน เขาเป็นคนไม่มีอะไรเลย
ถึงริทสึโกะจะพยายามให้กำลังใจว่าคนเราทุกคนต้องมีสิ่งที่สามารถทำได้อยู่แน่ๆ ขอแค่คาวาคามิมีความกล้าที่จะทำ แต่คาวาคามิกลับบอกว่า เขาไม่เข้มแข็งเหมือนริทสึโกะ คำพูดนี้ทำให้ความอดทนริทสึโกะขาดผึง เขียนตอบกลับไปว่า รู้ได้ยังไงว่าฉันเข้มแข็ง ฉันเขียนจดหมายไปด้วยความรู้สึกยังไงเคยคิดบ้างมั้ย คุณมันก็แค่เด็กไม่ยอมโตที่คิดถึงแต่ตัวเองเท่านั้น

แล้วริทสึโกะก็ไม่เขียนจดหมายไปอีก

จนกระทั่งคาวาคามิเป็นฝ่ายเขียนจดหมายไปก่อน คราวนี้เขาคุยสัพเพเหระ และพูดถึงเรื่อง"อาริสะที่หลับใหลอย่างสงบ" ที่อีกตอนเดียวก็จะจบแล้ว ริทสึโกะขอให้เขาคิดทบทวนเรื่องราวใหม่อีกครั้ง อย่าหนี หันมาเผชิญหน้ากับเธอตรงๆ เธอไม่ใช่โนโนมุระ ริทสึโกะ แต่เป็นนัตสึฮาระ อาโออิ และเขาก็ไม่ใช่Dr.P แต่เป็นคาวาคามิ ทาคุมิต่างหาก

คาวาคามิหนีความจริงโดยการไปนั่งดู"อาริสะที่หลับใหลอย่างสงบ"ตอนจบ ทว่า ตอนจบของเรื่องนี้นางเอกตาย ทำให้เขาหวนคิดถึงเรื่องของตัวเอง เขารู้สึกผิด และนึกถึงริทสึโกะ

คาวาคามิเขียนจดหมายไปหาริทสึโกะอีกครั้ง คราวนี้เขาบอกว่า จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง จะไม่หนีอีกแล้ว และหันมาเรียกริทสึโกะว่า อาโออิ แทนตัวเองว่า คาวาคามิ ทาคุมิ ทั้งยังหันมาเขียนจดหมายแทนการพิมพ์อีกด้วย

เวลาผ่านไป คาวาคามิได้งานทำ เป็นโปรแกรมเมอร์ในบริษัทเล็กๆ เงินเดือนไม่สูงแต่ก็มีความสุข แล้วก็ตั้งใจทำงานเป็นอย่างดี

ส่วนอาโออิ(ริทสึโกะ) เลิกทำงานเป็นนักพากย์แล้ว เพราะมีปัญหาเกี่ยวกับคอ ตอนนี้ทำงานพิเศษหลายอย่าง เป็นพนักงานในร้านสะดวกซื้อบ้าง เป็นพนักงานเสิร์ฟบ้าง

คาวาคามิเป็นฝ่ายขอพบอาโออิ แต่อาโออิกลับปฏิเสธ ถึงเธอจะชอบคาวาคามิมาก แต่เธอไม่มีความมั่นใจที่จะพบคาวาคามิเลย เธอเป็นคนไม่มีอะไร ไม่สวย เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆเท่านั้น ถึงคาวาคามิจะใช้คำพูดที่อาโออิเคยปลอบตัวเองมาใช้ แต่ก็ไม่ทำให้เธอเปลี่ยนใจ เพราะเธอคิดว่าเธอไม่ใช่นักพากย์อีกต่อไปแล้ว พากย์เสียงของอาริสะไม่ได้อีกแล้วด้วย จนกระทั่งคาวาคามิงัดประโยคเด็ดขึ้นมาพูดว่า "ผมจะส่งจดหมายรักให้นัตสึฮาระ อาโออิ เพราะฉะนั้น คราวนี้ เรามาเจอกันเถอะนะ" ซึ่งนั่นก็หมายความว่า เขาไม่ได้รักที่เธอเป็นโนโนมุระ ริทสึโกะ แต่รักที่เธอเป็นนัตสึฮาระ อาโออิต่างหาก

ดังนั้นคราวนี้ ทั้งคู่ก็กลับมาเจอกันได้อีกครั้ง ....Happy End

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

ยาวจริงๆ... ดูไปด้วยเอามาเขียนไปด้วย เดี๋ยวไม่ตรงตามความจริง คนญี่ปุ่นนี่พูดกันเร็วชะมัดเลย แต่ก็ดีใจที่เราดูมิวสิคัลเรื่องนี้ฟังออกประมาณ80%ของเรื่องล่ะค่ะ TwT ตอนดูเรื่อง Les Miserables ดูสดๆ ฟังออกแต่ตอนเอโปนีนโผล่ (อ้าว)

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

Special Thanks

Arseniquez - ขอบคุณที่โหลดเรื่องนี้ให้ตามคำขอค่ะ TwT ถึงจะเพิ่งมาดูเอาป่านนี้ก็เถอะนะ... ถ้าไม่ได้พี่ทรายก็คงอดดูเรื่องนี้ไปตลอดกาล...

พี่Noel, พี่wobwab - ขอบคุณสำหรับโปรแกรมและคำแนะนำในการแปลงไฟล์ avi เป็นDVD นะคะ m(_ _)m