+ Rutledge +

สภาพจิตใจตอนนี้

เรื่องของเรื่องคือ เรามีอาการชาที่มือซ้ายมานานแล้ว จู่ๆจะชาก็ชา เดี๋ยวเป็นเดี๋ยวหาย และระยะหลังๆเราชาตลอดทั้งวันมาร่วมอาทิตย์ และยิ่งหนักขึ้นเรื่อยๆเลยตัดสินใจไปหาหมอ

หมอก็เคาะข้อศอกเรา หัวเข่าเรา แล้วก็บอกว่าเส้นประสาทปกติดี ไม่น่ามีอะไร น่าจะเกิดจากการขาดวิตามินมากกว่า แล้วหมอก็ให้ยาบำรุงมากิน อย่างไรก็ดีหากภายใน1อาทิตย์ อาการยังไม่ดีขึ้นให้มาหาหมอใหม่ และหมอจะขอตรวจเลือด

แน่นอนค่ะ มันไม่หาย ..ถึงจะดีขึ้นแต่ก็ดีขึ้นแค่นิดเดียวเท่านั้น เมื่อวันพฤหัสเราเลยตัดสินใจไปตรวจเลือดตามที่หมอนัด และผลมันก็ออกมาว่า

ระดับน้ำตาลในเลือดเราผิดปกติ
มันสูงจนหมอกลัวว่าเราจะเป็นเบาหวาน

ว๊อทส์ .... อะไรนะ

หมอทำหน้าเหวอใส่เรา ในขณะที่เราก็ทำหน้าช็อคใส่หมอ
หมอบอกว่าเคสนี้พบน้อยมาก (เอาอีกแล้วเหรอ ตอนปวดท้องนั่นก็เป็นเคสที่พบน้อยมากไปทีแล้วนะ) แต่อันนี้เพราะเรายังอายุน้อยอยู่ น้ำตาลในเลือดไม่น่าสูงแบบนี้ แล้วดูจากหุ่นเราก็ไม่ใช่ว่าจะอ้วนอะไร (หนูซ่อนรูปค่ะหมอ อย่ามองแต่ขากับแขนสิคะ)

เอาเป็นว่าผลที่ออกมามันทำให้หมอวิตกมาก ปากก็พูดแต่ว่าไม่น่าเชื่อ เซอร์ไพรส์มาก แล้วก็ซักประวัติเราใหญ่เลยว่ามีคนในครอบครัวคนไหนเป็นเบาหวานบ้าง เพราะมันอาจเกิดจากกรรมพันธุ์ได้ แล้วหมอก็ได้อธิบายให้เราฟังว่าเบาหวานแบ่งออกเป็นสองประเภท ประเภทที่1คือร่างกายไม่มีอินซูลิน ต้องแก้โดยการฉีดยา และแบบที่สองคือร่างกายมีอินซูลิน แต่อินซูลินไม่ทำงาน ก็รักษาโดยการกินยา และเคสของเรา...ความน่าจะเป็นคือประเภทที่1 ซึ่งการรักษาจะลำบากและทรมาน ได้ข่าวว่ามันต้องฉีดยาเองด้วย เฮ้ย?!?!

หลังจากอธิบายเสร็จ หมอก็นัดเราให้มาตรวจเลือดอย่างละเอียดอีกครั้งในวันเสาร์นี้ โดยการกลืนกลูโคสแล้วเจาะเลือด ทั้งนี้หากผลออกมาว่าเราเป็นจริงๆ หมอก็จะได้ทำการรักษาได้ทันท่วงที ดีกว่าให้น้ำตาลในเลือดสูงมากซะจนรักษาตับอ่อนไว้ไม่ได้ และไอ้อาการชาของเรา หมอบอกว่ามันก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับน้ำตาลในเลือดสูงเหมือนกัน จริงๆแล้วนอกจากอาการชา พักนี้เราหายใจขัดๆแล้วก็รู้สึกเสียดแปล๊บใต้หน้าอกซ้ายบ่อยๆด้วย แต่หมอบอกว่าเป็นกระดูกซี่โครงอ่อนอักเสบ แล้วก็ให้ยามากิน

...วันนี้(เสาร์ที่15) ก็ตื่นตั้งแต่6โมง เพื่อไปขึ้นเขียงที่โรงพยาบาล (บ้านอยู่ดอนเมือง แต่ต้องถ่อไปตั้งสีลม เพราะรพ.นั้นเบิกค่ารักษาจากทางบ.ได้) เจาะเลือดสองรอบ รอบแรกเจาะตามปกติ รอบสองให้ดื่มกลูโคสก่อน ทิ้งไว้2ชม.แล้วค่อยมาเจาะใหม่ ซึ่งกลูโคสที่ว่านี่ก็คือน้ำเชื่อมดีๆนี่เอง หวานมากกกกก ใส่ขวดขนาดเหมือนขวดแบรนด์ทั้งหมด3ขวด แรกๆก็คิดว่าหวานดีหรอก แต่พอดื่มขวดที3จนหมด อาการพะอืดพะอมก็ตามมาทันที ความหวานมันตามมาจุกที่คอหอยจนอยากอ้วกเลยทีเดียว ดื่มเสร็จแล้วห้ามกินอะไรเลยอีกต่างหาก กินได้อีกทีหลังจากเจาะเลือดครั้งที่2เสร็จ ซึ่งรอไปอีก2ชม. รอจนอ่านนิยายสยองขวัญจบไปเล่มนึงเลย

หลังจากเจาะจนแขนพรุนแล้ว กว่าจะได้ฤกษ์ฟังผลก็ปาไปเกือบบ่ายโมง นี่ขนาดไปตรวจตั้งแต่7โมงครึ่งนะ  - -"

ก็สรุปว่า ตอนนี้เราไม่ได้เป็นเบาหวาน ตรวจเลือดหลังจากดื่มกลูโคสแล้วตับอ่อนเราตอบสนองตามปกติ แต่ความเสี่ยงที่จะเป็นมันมีมาก และหมอย้ำอีกครั้งว่า อายุขนาดเราไม่ค่อยมีคนเป็นแบบนี้กันหรอก ความน่าจะเป็นเบาหวานแบบแรกที่ต้องฉีดยารักษานั่นมันก็ยังมีอยู่ (ขอแบบที่กินยาเอาไม่ได้หรอเหมอ) จริงๆหมอบอกมาอีกรอบว่าเราอาจจะเป็นแบบแรก ไม่ก็แบบอื่นๆไปเลย แต่ไอ้อื่นๆนี่จำไม่ได้แล้วว่าเป็นไง แต่รักษาง่ายมากอ่ะ ....แต่ความน่าจะเป็นที่เราจะเป็นแบบแรกมันดันมีสูงกว่าแบบอื่นๆ อ๊ากกก โฮๆๆๆ

และแล้วหมอก็สั่งให้ควบคุมอาหาร ของหวานกรุณาเลี่ยง ของมันๆก็ควรงด ของจำพวกแป้ง อย่างข้าวเหนียว1ก้อนนี่เท่ากับข้าว3จานมั้งหมอบอกมา แต่หมอเค้าเน้นให้เรางด เค้ก คุกกี้ ไอศกรีม ช็อคโกแลต กาแฟ ................ฆ่าช้านเลยยยยยยยยย รู้มั้ยว่าไอ้ที่บอกมาทั้งหมดเราชอบมาก...แล้วก็กินบ่อยด้วย วันไหนไม่ได้กินช็อคโกแลตเราจะรู้สึกเหมือนชีวิตขาดอะไรไป (จริงๆ) แล้วเวลาเราหงุดหงิดหรือเหนี่อย ถ้ากินของหวานเราจะอารมณ์ดีขึ้น ....... T[]T

ต่อไปนี้คงต้องจริงจังกับตัวเอง ต้องงดให้ได้ ...
ลาก่อนอดีตฝันวันหวาน  ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อีกสามเดือนต้องไปตรวจเลือดใหม่ ต้องพยายามทำให้น้ำตาลในเลือดลดลงเป็นปกติให้ได้ T_T