+ Rutledge +

The Tyrant who fall in love , 恋する暴君, ยากจะบอกความในใจ เล่ม4ค่ะ

※SPOIL ALERT ค่ะ ใครที่ยังไม่อยากรู้เนื้อเรื่องก่อน กดปิดได้เลยค่ะ

※ไม่เน้นสปอยแบบละเอียดนะคะ เน้นการสครีมของเจ้าของบล็อกเป็นหลักค่ะ

※YAOIนะ ใครที่ไม่สันทัดด้านนี้ กรุณากดปิดค่ะ

※เนื้อหาบางส่วน เจ้่าของบล็อกอาจจะเพ้อหนัก(?)จนเกิดอาการเบลอ(??)ได้ค่ะ ไ่ม่รับประกันว่าตัวเองจะแปลได้ถูกเป๊ะ หากผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยค่ะ

※ขอบอกว่าเล่มนี้ รุ่นพี่ น่า รัก มาก ♥ค่ะ เตรียมใจให้ดีนะคะ เพราะเจ้าของบล็อกก็เกือบจะโมเอะตายเพราะความน่ารักของรุ่นพี่แล้วค่ะ น่ารักเป็นบ้า น่้ารักโคตรๆ !!!!!!!!!!!!

※โหลดโหดค่ะ

พร้อมแล้วก็เชิญเลยค่า

↓↓↓

เรื่องก็จะต่อจา่กเล่ม3ค่ะ ถ้ายังจำกันได้ รุ่นพี่อุตส่าห์เปรยวันว่างให้ทั้งทีั แต่โมรินางะก็มัวแต่วิ่งวุ่นทำงานซะจนไม่มีเวลา ทำให้ต้องพลาดโอกาสของอาทิตย์ก่อนไปอย่างน่าเสียดาย พอขึ้นอาทิตย์ใหม่ เลยไปทวงสัญญากับรุ่นพี่ แต่รุ่นพี่กลับบอกว่า "ไอ้สัญญาพรรค์นั้นน่ะเรอะ แคนเซิลไปแล้วก็แล้วไปเลยสิ ไม่มีผลบังคับว้อย" ทำเอาโมรินางะช็อคไปเลยค่ะ เลยไปปรับทุกข์กับฮิโรโตะคุงที่บาร์เกย์(....) ก่อนจะกลับอพาร์ตเมนต์อย่างเซ็งๆ แล้วก็พบว่า...

ลูกบิดประตูหลุดออกมา เพราะอพาร์ตเมนต์เก่ามากแล้วค่ะ ถือเป็นโอกาสดีืั้ที่จะได้ย้ายที่พักซะเลย

เจ้าตัวเลยไปแจ้งข่าวกับรุ่นพี่ ว่าจะหาที่พักใหม่

บนรถไฟ ในช่วงเวลาเร่งเด่วน

โมรินางะคงคิดขอบคุณผู้คนบนรถไฟอยู่แน่ๆเลย

นั่นไง..

แต่แล้วพวกเขาก็พบกับโอตาคุมารยาททรามบนรถไฟ
ที่ญี่ปุ่น ห้ามใช้มือถือบนรถไฟค่ะ เพราะอาจส่งผลกระทบต่อผู้ป่วยโรคหัวใจได้ เช่นกรณีนี้

สาวเจ้าขอร้องแล้ว แต่โอตาคุนั่นกลับสวนมาว่า "ชั้นกำลังคุยเรื่องสำคัญอยู่นะ ใช้มือถือนิดหน่อยไม่เห็นเป็นไร"
สำคัญบ้านเมิง คุยเรื่องซื้อไอเท็มเนี่ยนะ =[]=
ในเมื่อห้ามแล้วไม่เป็นผล สาวคนนี้เลยจะเปลี่ยนที่นั่งแทน แต่แล้ว...

รุ่นพี่ก็เลย..

เป็นคนที่น่ารักอะไรอย่างนี้ ♥ รุ่นพี่!!! :P

แล้วเรื่องก็เหมือนจะจบลงด้วยดี

แต่แล้ว... เย็นนั้นเอง คานาโกะก็โทรหารุ่นพี่ บอกว่าที่บ้านมีแฟกซ์ประหลาด คานาโกะกลัวมาก ขอให้รุ่นพี่กลับบ้านด่วน

เป็นแฟกซ์ก่อกวนค่ะ คิดกันว่าเป็นฝีมือของสตอล์กเกอร์
แล้วหลังจากนั้นบ้านของรุ่นพี่ก็โดนก่อกวนหลายอย่าง กระทั่งเอาของใช้ไปทิ้งเลยก็มี
นั่นแปลว่าสตอล์กเกอร์รู้กระทั่งที่้อยู่ของรุ่นพี่แล้ว ไม่ใช่แค่เบอร์โทรและเบอร์แฟกซ์อย่างเดียว
ทำให้โมรินางะเป็นห่วงมาก ขอมาค้างที่บ้านด้วย

ตื๊อเข้าไปไอ้น้อง ตื๊อเท่าันั้นที่ครองโลก
สุดท้ายรุ่นพี่ก็เลยยอมให้มาค้างที่บ้่านค่ะ (อุ...ฮุฮุ)

MOE POINT !!!! รุ่นพี่กับผ้ากันเปื้อน !!!! ♥♥♥

อืม สมกับเป็นรุ่นพี่...

ถึงโมรินางะจะมาค้างเพื่อระวังภัยให้รุ่นพี่ แต่สตอล์คเกอร์ก็ไม่ยอมรามือง่ายๆค่ะ
เช้าวันหนึ่ง มีพัสดุลึกลับมาวางไว้หน้าบ้านทัตสึมิ

รุ่นพี่เพิ่งกลับบ้านพอดี

รุ่นพี่ช็อค

โมรินางะไม่สน ยังคงคิดจะไล่ตามสตอล์คเกอร์ต่อ แล้วก็เจอจนได้ึค่ะ แต่...

รุ่นพี่ช็อค รอบสอง

รุ่นพี่เป็นห่วง น่ารักจริงๆ

หลังจากไปหาหมอเรียบร้อยแล้ว รุ่นพี่ก็ไล่ให้โมรินางะไปหาที่อยู่ใหม่ซะที
แต่โมรินางะดึงดันว่ารอให้จบเรื่องสตอล์คเกอร์ีนี่ก่อนถึงจะไป เพราะว่าเป็นห่วงรุ่นพี่
รุ่นพี่ก็เลยหลุดปากมาว่า ที่ไล่ให้ไปเพราะเป็นห่วงโมรินางะค่ะ อ๊าย ♥

โมรินางะ อึ้ง
รุ่้นพี่ก็เหมือนจะรู้ตัวละว่าพูดอะไรออกไป เลยพยายามกลบเกลื่อนโดยการไล่ให้ไปหาที่อยู่ใหม่อีกรอบ
ถ้ามีอะไรรุ่นพี่จะติดต่อไปเอง แต่โมรินางะ....

ไม่ฟังอะไรแล้ว กร๊ากกก สายตาเลื่อนลอยมาก

สุดท้ายก็อยู่บ้านรุ่นพี่ต่อไปล่ะค่ะ
จนกระทั่ง10วันผ่้านไป เรื่องก็เหมือนจะเงียบลง แต่....ตกดึกคืนหนึ่ง..

ถึงขั้นวางเพลิงเลยรึ!!

รุ่นพี่ติดงานเลยกลับช้าค่ะ ตอนนี้ในบ้านมีแค่คานาโกะกับโมรินางะ
คานาโกะนึกขึ้นได้ว่าลืมอัลบั้มรูปของคุณแม่ไว้ โมรินางะเลยอาสาไปเอาให้
แต่ตู้ดันล้มทับโมรินางะ ทำให้ขยับตัวไม่ได้
ระหว่างที่โมรินางะกำลังสิ้นหวังนั่นเอง...

มาช่วยหรือมาซ้ำเติมเนี่ย

พอออกมาได้แล้ว รุ่นพี่ก็สังเกตเห็นคนร้าย.. เป็นโอตาคุบนรถไฟเมื่อตอนนั้นนี่เอง

แล้วก็จับตัวส่งตำรวจได้ค่ะ

สุดท้ายก็..

อืม อืม อยู่กันสองต่อสองในโรงแรม หึหึหึ

จะเข้าสู่ช่วงเลิฟซีนแล้วนะคะ ระวัง 555

โมรินางะกำลังอดทนอดกลั้น (ตอนท่องสูตรเลขนี่น่ารักมากค่ะ)

ไม่แก้ตัวจะดูดีกว่านะโมรินางะ

ยังคงท่องสูตรเลขอยู่ค่ะ น่าัรักชะมัด

พอถึงช่วงนี้เจ้าของบล็อกก็สติแตกไปแล้วค่ะ ตอนรุ่นพี่หน้าแดงนี่มัน...♥

ระ รุ่นพี่------------!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เรียกง่ายๆคือ โมรินางะ สติหลุดไปแล้ว ค่ะ

ฉากหลังจากนี้่คงไม่ต้องพูดกัน เ็ป็นที่เข้าใจกันเนอะ... :P

วันรุ่งขึ้น (เจ้าของบล็อกตัดฉากอย่างรวดเร็วค่ะ 555 บล็อกนี้ยังเป็นบล็อกเด็กดีอยู่นะ??)
รุ่นพี่จะใ้ห้คานาโกะอยู่ที่บ้านมัตสึดะซังก่อน เพราะบ้านโดนไฟไหม้ไปแล้ว ส่วนโมรินางะก็กำลังหาที่อยู่ใหม่ รุ่นพี่ก็กะว่าจะหาที่พักชั่วคราวที่ใกล้ๆกับมหาลัย รอจนกว่าพ่อจะกลับมาแล้วค่อยตกลงกันว่าจะทำยังไงเรื่องบ้าน คานาโกะก็เลยเสนอว่า "ทำไมทั้งสองคนถึงไม่ไปอยู่ด้วยกันซะเลยล่ะคะ?" ทำเอารุ่นพี่เหวอ  (บางครั้งก็อดสงสัยไม่ได้ว่าคา่นาโกะเชียร์ให้พี่ชายคู่กับโมรินางะหรือเปล่า)

ยังไงรุ่นพี่ก็ไม่ยอมท่าเดียว จนคา่นาโกะสวนไปว่า "พี่ทำอาหารเป็นรึเปล่าล่ะคะ"

ทุกคนพร้อมใจกันยิ้มหวานและพูดแบบนี้มัน....
รุ่นพี่.. แพ้แล้วล่ะค่ะ!!

ตัดฉากมาตอนค่ำ โมรินางะมาคุยกับรุ่นพี่

รุ่นพี่น่าร้ากกกกก ♥

ซึนเดเระ!!! เข้าใจคำว่าซึนเดเระแล้วค่ะ!!! (คิดว่านะ?)
รุ่นพี่เป็นหนุ่มซึนเดเระที่น่ารักมากๆๆๆ ♥♥♥♥

สุดท้ายก็ได้เช่าอพาร์ตเมนต์อยู่ด้วยกันค่ะ หึๆๆๆ
แต่รุ่นพี่ก็ยังดื้อ บอกว่านี่เป็น"การแชร์" ไม่ใช่"อยู่่ด้วยกัน"ซะหน่อย

แต่ก็นั่นแหละ เป็นโอกาสดีของนายแล้วนะโมรินางะ เล่ม4รุ่นพี่โอนอ่อนตามแล้วนี่ เล่ม5ก็รุกต่อไปล่ะ!! สู้ๆ!!