巡り会う 火の風

ต่อไปนี้จะเป็นการสปอย Slayers Revolution ค่ะ
ใครไม่อยากทราบเรื่องก่อน ก็กดปิดได้เลยค่ะ

หมายเหตุ
- โหลดrawมาดูค่ะ ฟังออกมั่งไม่ออกมั่ง มีผิดพลาดประการใดขออภัยค่ะ
- อาจจะไม่ได้สปอยเนื้อหาละเอียดนัก เน้นแค้ปภาพมากกว่าค่ะ
- โหลดรูปโหดมากค่ะ
- อ่านไ่้ม่้รู้เรื่องต้องขออภัยด้วยค่ะ เจ้าของบล็อกอาจจะสติแตกเป็นช่วงๆเพราะความหล่อของใครบางคน (ที่ถ้าท่านเลื่อนลงไปอ่านก็จะรู้ได้เลยว่าเจ้าของบล็อกมันบ้าคลั่งใคร)

พวกรีน่าไล่ตามโปโกตะเข้าไปในป่า
แต่แล้วก็เกิดหมอกปกคลุมไปทั่ว

โปโกตะแอบซ่อนตัวอยู่ แต่เซลกาดีสก็รู้เลยดึงผมของตนเองขว้างไปสกัดไว้

อืม ก็รู้อยู่ว่าร่างกายพี่ท่านเป็นหินทั้งตัว แต่ไม่นึกว่าจะเอาผมมาใช้เป็นอาวุธ...

รีน่า "นายทำแบบนั้นได้ตั้งแต่เมือไหร่กัน"
เซลกาดีส "ฉันรู้นะว่าอยู่ตรงนั้น ออกมาซะดีๆ"

"แหม ตกใจหมดเลยครับ"
ทว่าเจ้าของเสียงนั้นไม่ใช่โปโกตะ แต่กลับเป็น..

"ขว้างของแบบนี้ออกมาเนี่ย มันอันตรายไม่ใช่หรือครับ"

เซลกาดีส "นาย.!."
รีน่า "เซรอส!"
อาเมเรีย "คุณเซรอส!"

กาวลี่ "ใครน่ะ?"
สมกับเป็นกาวลี่

โปโกตะก็ดิ้นใหญ่เลย เซรอสเลยขู่ว่าให้อยู่นิ่งๆโดยการเผาผมที่เซลกาดีสขว้างมา ซึ่งก็ได้ผลด้วยสิ โปโกตะนิ่้งเลย

รีน่า "เดี๋ยวสิเซรอส ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ได้"

"เป็น ความ ลับ ครับ"
ประโยคสุดฮิตของเซรอส!!
"แต่ที่สำคัญกว่านั้น ลองมองไปดูรอบๆก่อนสิครับ"

เมื่อทุกคนลองมองรอบๆ ก็ำพบว่าทางข้างหน้ามีเมืองซ่อนอยู่ท่ามกลางหมอก ก็เลยตกลงเดินไปสำรวจ

บรรยากาศภายในเมืองวังเวงและหดหู่
อาเมเรีย "เหมือนเป็นเมืองที่โดนผู้คนละทิ้งไปเลยนะคะ"
โปโกตะ"ไม่ได้โดนละทิ้งอะไรทั้งนั้นเฟ้ย ที่นี่เป็นบ้านเกิดของชั้น"
รีน่า "หา บ้านเกิดของนายเหรอ"
โปโกตะ "ช่างมันเถอะน่า ปล่อยชั้นลงซะทีเซ่"
แล้วโปโกตะก็กระโดดขึ้นไปเกาะหัวอาเมเรีย
เซรอส "อ๋า โดนเกลียดซะแล้วสิ"
โปโกตะ "หมอนี่เป็นใครกัน!"
รีน่า "อ๋อ เป็นไอเท็มสารพัดประโยชน์ของชั้น ชิ้นที่4น่ะ"
เซลกาดีส "แล้วชิ้นที่1ถึง3 เธอหมายถึงใครน่ะ" (ก๊ากก)

รีน่าไปกระซิบเตือนโปโกตะว่า อย่าไปยุ่งกับเซรอส เพราะเป็นคนที่ไม่สามารถต่อกรด้วยได้ แม้แต่พวกรีน่าเองก็ตาม
แล้วรีน่าก็ให้โปโกตะอธิบายเรื่องบ้านเกิดของตัวเองให้ฟัง

เมืองนี้ชื่อว่าเมือง ทาโฟลาเซีย ซึ่งจะมีหมอกคอยซ่อนตัวเมืองอยู่ และจะมีทางเปิดให้มายังตัวเมือง1ครั้งในรอบหลายเดือน
รีน่า "รู้จักมั้ย เมืองทาโฟลาเซีย"
อาเมเรีย "ไม่เลยค่ะ"
กาวลี่ "เหมือนจะเคยได้ยินนะ แต่ว่าลืมไปแล้วล่ะ" (กรรม)

เมืองทาโฟลาเซียเป็นเมืองที่ถูกสร้างขึ้นมาโดยเชื้อสายของชาวไซลาร์ฺก ซึ่งไซลาร์ฺกนี้เรียกได้ว่าเป็นอาณาจักรแห่งเวทย์มนต์เลยทีเดียว ทว่าก็ได้เกิดโรคระบาดร้ายแรงขึ้นภายในเมืองนี้ ไม่มีหนทางใดที่จะรักษาและยับยั้งการแพร่ระบาดของโรคได้ จอมเวทย์คนหนึ่งจึงได้ร่้ายเวทย์ผนึึกให้ชาวเมืองทุกคนหลับใหลไปก่อนจนกว่าจะรู้วิธีรักษา และในตอนนั้นเองที่เมืองได้ถูกหมอกปกคลุมไปทั่วราวกับจะซ่อนตัวให้พ้นจากสายตาคนภายนอก

โปโกตะนำทางไปยังห้องห้องหนึ่ง

แล้วทุกคนก็ต้องตะลึง เพราะเป็นห้องที่เก็บรักษาร่างของชาวเมืองทุกคนไว้ และสิ่งที่ห่อหุ้มร่างของชาวเมืองไว้มีลักษณะคล้ายมนต์ของhell master ฟีบรีโซ่นั่นเอง

โปโกตะได้บอกชื่อโรคระบาดว่าชื่อโรคดูรัม เซลกาดีสก็เลยแย้งว่า โรคนี้เพิ่งจะค้นพบวิธีการรักษาเมื่อหลายปีก่อนนี่นา
โปโกตะเลยอธิบายว่าที่ชาวเมืองยังหลับใหลอยู่นี่เป็นเพราะจอมเวทย์ฺคนนั้นได้หายสาปสูญไปค่ะ

ในตอนนั้นไม่มีใครช่วยเหลือเมืองนี้ได้เลยนอกจากท่านผู้นั้น
พออาเมเรียถามว่าท่านผู้นั้นคือใคร โปโกตะก็ตอบว่าเป็นคนที่สูงส่งมาก

"นักบวชแดงเรโซ่"
เซลกาดีสสีหน้าเปลี่ยนทันที (ส่วนดิฉันก็แทบจะกรี๊ดออกมาดังๆ เพราะไม่นึกว่าจะมีการท้าวความถึงท่านเรโซ่ด้วย อ๊าก)

ไอ้เรื่องที่มีนักบวชแดงมาเกี่ยวยังไม่เท่าไหร่ แต่มีเรื่องของฟีบรีโซ่มาเกี่ยวด้วยนี่สิ (มนต์เหมือนกับของฟีบรีโซ่มาก) ทำเอารีัน่าหมายหัวเซรอสไว้้เลยค่ะว่ามีเอี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ด้วยหรือเปล่า แต่แล้วเซรอสก็บอกว่าไม่เกี่ยวอะไรด้วยจริงๆ แล้วก็หนีไปเลย

อาเมเรียพูดถึงเรโซ่ "ฉันไม่เคยเจอตัวจริงหรอกค่ะ เขาเป็นคนแบบไหนหรือคะ"
รีน่าก็เลยเล่าให้ฟังว่า เป็นจอมเวทย์ตาบอดในตำนาน มีเวทย์ระดับสูง และคอยใช้เวทย์คอยช่วยเหลือผู้คนจำนวนมาก

ท่านเรโซ่---------------------!!!
ลำเอียงให้ภาพใหญ่สุด ดีใจมากที่มีแฟลชแบ็คให้เห็นแก้คิดถึงด้วย แม้จะโผล่มานิดเดียวก็ตาม เพลงประกอบตอนนี้ก็เป็นเพลงประกอบตอนที่ท่านเรโซ่ปรากฏตัวครั้งแรกอีก (แม้่ว่าจะใช้ในตอนที่แล้วด้วย แต่พอใช้กับฉากนี้แล้วมันอดคิดถึงภาคแรกไม่ได้ ><)

กาวลี่ "อ้าว งั้นก็เป็นคนดีน่ะสิ"
รีน่า "ก็คนที่เคยสู้ด้วยไงเล่า"

เซลกาดีส "แต่นั่นก็เป็นแค่เปลือกนอกของเขานั่นแหละ ด้านที่แท้จริงของเขา ก็แค่ศึกษาเวทย์มนต์และทำการทดลองต่างๆไว้เพื่อรักษาตาของตัวเองให้หายบอดเท่านั้น และที่ร่างกายของฉันเป็นแบบนี้ ก็เป็นเพราะการทดลองของเขา"
อ๋อ คนที่ทำให้คุณหล่อขึ้นใช่ไหมคะ  *หลบตีนท่านเซล*

อาเมเรีย "เป็นคนแบบนั้นเองสินะคะ" (ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับท่านเซลเลยงั้นเรอะ!!)
รีน่าเล่าเรื่องให้ฟังต่อว่าเมื่อตาของเขาได้เปิดออก จอมปีศาจชาบรานิคดูก็ได้ตื่นขึ้น...

ที่จริงแล้วเราคิดว่าเรโซ่เป็นคนที่น่าสงสารมากๆคนหนึ่งเลยล่ะค่ะ แม้ว่าวิธีการของเขาจะทำให้ผู้บริสุทธิื์ต้องล้มตายเป็นจำนวนมากก็เถอะ...ทั้งๆที่ตัวเองก็เป็นนักบวชที่มีพลังมากและผู้คนต่างก็นับถือแบบนี้ แต่ดวงตากลับปิดสนิท มองไม่เห็นอะไรเลย สำหรับเรโซ่แล้วสิ่งที่เขาปรารถนามากที่สุดคือการมองเห็น ตอนหลังได้มองเห็นแค่ชั่วครู่เท่านั้น ก็โดนจอมปีศาจกลืนกินร่างไปอีก อะไรจะรันทดขนาดนี้นะ

โปโกตะไล่ให้พวกรีน่าออกไป เพราะเขาไม่อยากให้ใครเข้ามาในเมืองนี้อยู่แล้ว แต่รีน่ายังคงอยากรู้ว่าโปโกตะเป็นใคร แล้วไหนจะเรื่องรถถังเวทย์และดาบแห่งแสงอีก และถ้านักบวชแดงเรโซ่ไม่อยู่ในโลกนี้แล้ว จะทำยังไงต่อไป?
"เรโซ่ไม่อยู่ในโลกนี้แล้ว? เป็นไปไม่ได้หรอกน่า เพราะถ้าเรโซ่ตายไปแล้ว เวทย์ก็ต้องคลายออกสิ"
เซลกาดีส "จริงเรอะ"
โปโกตะ "เวทย์ผนึกนี่ ถ้าไม่เป็นแบบนั้นก็แย่สิ"
เซลกาดีส "นั่นสินะ.."
ตะ แต่ว่าท่านเรโซ่ไม่อยู่แล้วจริงๆนะ อย่าบอกให้ดีใจเล่นได้มั้ย ถ้ายังอยู่จริงๆล่ะจะทำยังไง อ๊าๆๆ

ทันใดนั้นเองก็มีเสียงระเบิดดังขึ้นค่ะ

เบรคก่อน

รีน่ารูปนี้น่าัรัก + เซ็กซี่ >_<

เกิดระเบิดขึ้น ทำให้ไฟไหม้พระราชวังค่ะ รีน่าใช้เวทย์ดัีบไฟให้ โปโกตะโมโหมากวิ่งเข้าไปข้างในแล้วถามว่าใครกันที่เป็นคนทำ
"นายเองก็มาที่นี่เหมือนกันงั้นรึ โปโกตะ ไม่สิ เจ้าชายโพเซล คอลบาร์ ทาโฟลาเซีย

พวกรีน่า "หา เจ้าชาย !"

"นายเองเรอะ ดิวคริส โผล่หัวออกมาซะ!"
แล้วดิวคริสก็เดินออกมาค่ะ เป็นพี่เสือนี่เอง
"เป็นนายจริงๆสินะ คนที่ขโมยรถถังเวทย์ไป"
อ้าว คนร้ายตัวจริงคือพี่เสือเองรึ

ตามมาด้วยสาวอีกสองนาง คุณเมดยังพอว่า แต่คุณนายทางขวานี่แน่ใจเหรอว่าผู้หญิง เราคิืดว่าเป็นกะเทยมาตลอดค่ะ OTL

โอเซล และ โจคนด้า ขุนนางแ่ห่งลูวินากัลด์ (ชื่อประหลาดจังแฮะ)
รีน่าก็เลยเข้าไปพูดถึงเรื่องรถถังเวทย์
โจคนด้า "โฮ่ นี่เธอรู้เรื่องรถถังด้วยงั้นรึ หรือว่าเธอคือรีน่า อินเวิร์ส"
รีน่า "ใช่ แต่บอกไว้ก่อนนะว่าคนที่ทำลายรถถังน่ะไม่ใช่ฉัน"

อาเมเรียใช้สิทธิ์(?)ของความเป็นเจ้าหญิงแห่งเซลูนเข้าข่มค่ะ แต่ทว่าทางนั้นไม่สนใจ โปโกตะเริ่มจะทนไม่ไหวเลยใช้มนต์เข้าโจมตีทันที ทว่ามนต์ที่โปโกตะเลือกใช้มานั้นผิดไปหน่อย เพราะเลือกใช้บลาสต์แฟลร์ซึ่งเป็นมนต์ที่ไม่เหมาะกับที่แคบๆอย่างในพระราชวังเสียเลย

โอเซลพาโจคนด้าหนีไปค่ะ ส่วนพระราชวังก็ระเบิดไปแล้ว

ทว่า

คนเสือเหล็ก เกราะที่พี่เสือสวมอยู่ เป็นเกราะ"ซานัฟฟาร์ อาร์มเมอร์" กันเวทย์มนต์ได้ค่ะ เมื่อใช้เวทย์โจมตีไม่ได้ผล โปโกตะเลยเอาดาบแห่งแสงมาใช้แทน

โจคนด้าก็มีดาบเหมือนกัน โปโกตะกำลังสู้ไม่ถอย แต่พอจะโจมตีดิวคริสอีกครั้ง ก็...

เซรอสเข้ามาเบรคไว้ค่ะ

เซรอส "คราวนี้ผมเป็นพวกของคุณดิวคริสน่ะครับ"
โจคนด้า "เซรอส จัดการพวกมันซะ"
เซรอส "วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกว่าไหมครับ ท่าทางคุณดิวคริสก็ไม่ค่อยดีด้วย"
โจคนด้า "พูดอะไรของแก จะไม่ฟังคำสั่งชั้นงั้นเรอะ"

"ตอนนี้ผมเป็นพวกของคุณก็จริง แต่ไม่ได้หมายความว่าจะต้องฟังคำสั่งคุณนะครับ ท่านขุนนางโจคนด้า"

อ๊า สายตาแบบนี้แหละ ! ! !

"งั้นวันนี้ก็พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน แล้วค่อยเจอกันใหม่ครับ"
แล้วเซรอสก็โยนโปโกตะทิ้ง พร้อมกับหายตัวไป

ตัดฉากมาที่วังของโจคนด้่า กำลังคุยกันเรื่อง ซานัฟฟาร์ ดาบแห่งแสง
"สนัฟฟาร์ที่ไม่มีผู้ใดต่อกรได้ยังไม่เสร็จสมบูรณ์"
แล้วเซรอสก็ยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้ดิวคริส
เป็นส่วนหนึ่งของแคลร์ไบเบิ้ลที่บอกวิธีทำให้สนัฟฟาร์สมบูรณ์ค่ะ

เซรอสบอกให้ดิวคริสอ่านมันให้ดีๆ แล้วก็ทำลายมันทิ้งค่ะ เห็นว่าเป็นของที่ไม่ควรให้อยู่ในมือใครได้นานๆ พร้อมกับเตือนให้ระวังพวกรีน่าเอาไว้ โจคนด้าเลยบอกให้โอเซลไปจัดการหากคราวหน้าพวกรีน่ายังมาขัดขวางอีก และให้ใช้ แอซซาซิน ซูเมอร์ซะ (คืออะไรหว่า ตอนหน้าก็คงรู้กัน)

ตัวอย่างตอนต่อไป

โอย ตอนนี้มึนจริงๆค่ะ ไม่สามารถดูผ่านตาในรอบเดียวได้ ศัพท์เฉพาะเยอะชะมัด ฟังยากด้วย พลาดจุดใดไปก็ต้องขออภัยด้วยค่ะ แต่ว่าตอนนี้เป็นตอนที่ทำให้เรากรี๊ดกร๊าดหลายรอบเลยทีเดียว ไหนจะเซรอส ไหนจะท่านเรโซ่ มีพูดถึงฟีบรีโซ่กับสนัฟฟาร์ด้วย นี่ถ้าท่านเีรโซ่ได้โผล่มาจริงๆนะ ...... สงสัยจะได้รักภาคนี้มากกว่านี้แน่ค่ะ ฮ่าๆๆ

แปะรูปให้หายคิดถึง ท่านเรโซ่---

จะร่้างก๊อปปี้หรือออริจินอลก็รักหมด (ภาพนี้เป็นร่างออริจินอลค่ะ)