巡り会う 火の風

※ เนื้อหาในเอนทรี่นี้อาจจะมีสปอยเกม Kingdom Hearts 358/2 days อยู่ด้วย  ท่านใดไม่อยากทราบเนื้อเรื่องก่อน กรุณาหลีกเลี่ยงเอนทรี่นี้ด้วยค่ะ

โมเอ้.. อีเวนท์แรกของเกมก็โมเอ้แ้ล้ว "มาเร็วจังนะ" "แอคเซลมาช้าเองต่างหาก" นี่มันประโยคของคู่รักที่นัดเดทกันชัดๆ!

โมเอ้.. ได้เห็นห้องนอนของร็อคซัสด้วย กรี๊ด (สโตกเกอร์?)

โมเอ้.. ระบบเกมมี"ไดอารี่ของร็อคซัส"ด้วยล่ะ! เนื้อหาของไดอารี่พูดถึงแอคเซลซะ70%!! (อำนวยความสะดวกให้สโตกเกอร์สาวได้อ่านไดอารี่ด้วย ขอบคุณค่ะสแควร์)

โมเอ้.. ภารกิจแรกของร็อคซัส จับคู่กับแอคเซล!

โมเอ้.. หลังจากปฏิบัติภารกิจแรกสำเร็จ แอคเซลก็พาร็อคซัสไปกินไอติมที่หอนาฬิกา แล้วบอกว่าเป็นรางวัลด้วยล่ะ

โมเอ้.. ทำไมแอคเซลกินไอติมไปต้องมองหน้าร็อคซัสไปด้วยคะ!?  

โมเอ้.. ร็อคซัสที่ตัวเล็กกว่าใครๆในจูซัง(ยกเว้นซิออน) มันช่างโมเอ้!

โมเอ้.. เวลาร็อคซัสต้องเงยหน้าคุยกับคนอื่น มันช่างน่าร้ากกกก

โมเอ้.. ร็อคซัสที่ไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับฮาร์ทเลส โนบอดี้ คิงด้อมฮาร์ท แล้วทำหน้างงๆ น่า รัก มากกก

โมเอ้.. ร็อคซัสที่โดนลาร์คซีนพูดจาเหน็บแนม+โดนใช้ให้สู้คนเดียว มันช่างโมเอ้ (นี่ฉันเป็นโดะM?)

โมเอ้.. ร็อคซัสที่เหนื่อยหอบเพราะโดนเลคเซอุสตบ แถมHPยังลดไปเกือบครึ่ง มันช่างโมเอ้ (โดะMอะเกน)

โมเอ้.. ร็อคซัสที่เห็นพวกไฮเน่แล้วอยากมีเพื่อนกะเค้าบ้าง ก็เลยโดนแอคเซลจีบ เอ๊ย พาไปกินไอติมที่หอนาฬิกาแล้วบอกว่า พวกเรา่ก็เป็นเพื่อนกันแล้วนี่ไง

โมเอ้.. หลังจากวันที่ตกลงว่าคบกันแล้ว(?) แอคเซลกับร็อคซัสก็ไปกินไอติมที่หอนาฬิกาด้วยกันทุกวัน หลังเสร็จสิ้นภารกิจ (จะโรแมนติกไปไหน)

โมเอ้.. แอคเซลที่บอกร็อคซัสว่าตัวเองโดนส่งไปอยู่ปราสาทแห่งความลืมเลือน มันราวกับสามีที่ถูกย้ายสถานที่ทำงานแล้วฝา่กฝังภรรยาให้ดูแลบ้านให้ดียังไงยังงั้น 

โมเอ้.. หลังจากที่แอคเซลขอตัวกลับก่อนเพราะจะไปเตรียมตัว ร็อคซัสก็ได้ไม้ไอติมที่สลักคำว่า"ถูก" แต่ตัวเองไ่ม่เข้าใจความหมาย เลยกะจะไปถามแอคเซลพรุ่งนี้

โมเอ้.. ร็อคซัสรีบวิ่งมาหาแอคเซล แต่ปรากฏว่าแอคเซลไปซะแล้ว ร็อคซัสทำท่าจ๋อย น่าร้ากกกก

โมเอ้.. ร็อคซัสที่ดูเหงาอย่างเห็นได้ชัดพอไม่เจอแอคเซล!!

โมเอ้.. ร็อคซัสที่จับคู่กับซิออน แล้วเป็นพวกพูดน้อยทั้งคู่ น่าร้ากก

โมเอ้..  ร็อคซัสที่บอกว่าให้ซิออนกลับไปก่อน ตัวเองมี"สถานที่พิเศษ"ที่ต้องแวะไป 

โมเอ้.. ร็อคซัสที่นั่งกินไอติมที่หอนาฬิกาเพียงลำพัง แล้วหันไปมองข้างๆ ก็พบว่าไ่ม่มีใคร เหงาสินะเหงาสินะเหงาสินะ คิดถึงแอคเซลล่ะสิ คิดถึงแอคเซลล่ะสิ คิดถึงแอคเซลล่ะสิ คิดถึงแอคเซลล่ะสิ คิดถึงแอคเซลล่ะสิ (แอคโค่)

โมเ้อ้.. ซิออนที่พูดว่า "เรียกเธอว่าร็อคซัสได้มั้ย?" (พอได้ยินประโยคนี้แล้วรู้สึกว่าซิออนน่ารักขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ)

โมเอ้.. ร็อคซัสที่พาซิออนไปกินไอติมที่หอนาฬิกา แต่ปากพูดถึงแอคเซลไม่หยุด!!!!!!!!!!!

โมเอ้.. พอร็อคซัสรู้ข่าวว่าพวกที่ไปปราสา่ทแ่ห่งความลืมเลือน สูญสลายไปหมดทุกคน ก็รีบถามถึงแอคเซลทันที

โมเอ้.. ร็อคซัสที่ปฏิบัติภารกิจร่วมกับซิกบาร์ แต่ในใจเอาแต่คิดถึงแอคเซล! จนกระทั่งจบภารกิจก็ยังถามต่อว่า โนบอดี้ที่สลายไปจะมีอะไรหลงเหลืออยู่มั้ย พอซิืกบาร์ตอบว่า ไม่มี เพราะเป็นสิ่งที่ไม่ควรมีตัวตนมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว พอรู้ว่ายังไงก็ไม่มีทางได้พบแอคเซลอีก ร็อคซัสก็ยิ่งจ๋อย

โมเอ้.. ในไดอารี่ร็อคซัสเขียนไว้ว่า พอคิดว่าแอคเซลสลายไปแล้ว ก็รู้สึกแปลกๆราวกับมีอะไรจุกอยู่ในส่วนลึกของลำคอ เศร้าล่ะสิ รักเค้าก็พูดมาตรงๆเลยดีกว่า

ตอนนี้เล่นถึงวันที่52เองค่ะ... แต่แค่นี้ก็ทำเอาจะจมความสุข(?)ตายคาเกมอยู่แล้ว แต่ละอย่างนีั่มันช่าง MOE !!!!

สรุปว่า พระเจ้าโนมูระกะจะฆ่าสาวก813ให้ตายคาเกมค่ะ!!!! แมร่งโมเอ้ทุกช็อต!!! เล่นแล้วถึงกับหุบยิ้มไม่ลงเลยทีเดียว แถมตามไปโมเอ้ต่อในฝันอีกต่างหาก!!!!!!!!!!!!!!! ←เป็นเอามากเนอะ

ก่อนจาก ขอสักรูป... วาดไปคอมก็ค้างไป คอมจะพังมิพังแหล่ยังจะวาดอีก (ก็หัวใจมันเรียกร้อง...)
Based on true story จริงๆนะเออ

ช่วงนี้ขอหายตัวไปสักพัก (ไปไล่ตามความโมเอ้ต่อ) พบกันอีกครั้งเมื่อความโมเอ้เรีัยกร้องค่ะ(???)